Inspiring, isn’t it?

આજે દેશ ગુજરાતની વેબસાઇટ પરની પોસ્ટમાં નરેન્દ્ર મોદીનું આ વ્યકત્વ્ય સાંભળ્યું.

નરેન્દ્ર મોદી એક સારા વક્તા છે એ નિ:શંક છે પણ મને આ વ્યકતવ્ય અત્યાર સુધી સાંભળેલા એમના વ્યક્તવ્યોમાં સૌથી વધૂ સારુ લાગ્યું. નરેન્દ્ર મોદી સારા કે ખરાબ, કોમવાદી કે ધર્મનિરપેક્ષ, ભ્રષ્ટાચારી કે બોલ બચ્ચન આ બધા પૂર્વગ્રહોને બાજુમાં મૂકીને આ વિડીયો જોવા જેવો છે. સારો નેતા કોને કહેવાય એ આ વિડીયો જોયા બાદ તમને ખ્યાલ આવી જશે. અમુક વાતો આ વિડીયોમાં નરેન્દ્ર મોદી એ એકદમ સચોટ કહી છે.

1. જ્યારે માણસને લાગવગશાહી કે ખિસ્સા કપાયા વગર નોકરી મળી હોય તો એ બીજાના ખિસ્સા કાપતા પહેલા વિચાર કરે. (આડકતરી રીતે શિખામણ પણ આપી દીધી કે લોકોના ખિસ્સા ના કાપશો.)

2. જીંદગી ભલે નાની જગ્યાથી શરૂ થાય તો પણ વિરાટતા તરફ આગળ વધી શકાય છે.

3. ભલે ગમે તે કારણોસર શરૂઆતી જીંદગીમાં વિકાસ રૂંધાયો હોય, ગઇ કાલ જે પણ હોય તે પણ હવે જીવનમાં આગળ વધવાનો સંકલ્પ કરો.

4. પોતાના કૌશલ્યને કાયમ વધારતા રહો. નવું શીખતા રહો. સંકલ્પ કરો કે શરૂઆત ડ્રાઇવર કે કંડકટર તરીકે કરુ છું પણ જીંદગી એ જ જગ્યાએ પૂરી નહીં કરું.

5. જીવનમાં સ્થગિતતા ના રાખો એને વહેતું રાખો.

6. AMTS –> BRTS અને Ambulance –> 108 સેવા એ બદલાવનું એકદમ સચોટ ઉદાહરણ આપ્યું. (BRTSમાં ઘણાં સુધારાની જરૂર છે પણ AMTS કરતા તો સારી જ છે. 108એ પણ ઉત્ત્મ સેવા છે)

7. જનતાની સેવા કરવાનો ભાવ આવે તો કોઇ પણ બદલાવ શક્ય છે.

8. મોદી સાહેબે હુંકાર કર્યો છે કે થોડા વર્ષોમાં તૈયાર થનારા એસટી બસ સ્ટોપો લોકો જોવા આવશે એવા થશે. જોઇએ ક્યારે આ બસ સ્ટોપો બની રહે  છે અને કેવા બને છે.

9. એસ ટી બસ સ્ટોપ વિશે જે User Experienceની વાત કરી છે એ ખરેખર યોગ્ય છે. એમનો ડાયલોગ કે "અમુક લોકોને ગરીબીમાં  જ મજા આવે છે" એ પણ એકદમ સાચી વાત છે. કોઇ પણ સારી જગ્યા સરકાર બનાવે એટલે તરત જ લોકોને એમાં ખોટા ખર્ચા દેખાવા લાગે. (લોકોના આવા અભિગમ જોઇને મને પણ એ જ સવાલ થાય છે ક્યાં સુધી આપણે આપણા દેશને ચીથરેહાલ જ રાખવો છે??)

10. મોદી સાહેબની એ વાત પણ સાચી છે કે પ્રજાને જો સારુ આપીશું તો અમુક હદ સુધી પ્રજા તેની રખેવાળી કરશે જ. અત્યાર સુધી ભારતની પ્રજાને સરકાર તરફથી કંઇ મળ્યું નથી એટલે એમને કોઇ પણ વસ્તુની કદર નથી હોતી. જે દિવસે પ્રજાને સરકાર તરફથી સુવિધાઓ મળવાની શરૂ થશે એ દિવસે પ્રજા પણ ધીરે ધીરે 100% સુધરશે જ અને મળતી સુવિધાઓના રખરખાવ પ્રત્યે સચેત રહેશે. આ વાત સ્વાનુભવથી કહી રહ્યો છું. સામાન્યથી ઉપર ઉઠવાનું દરેક વ્યક્તિને ગમે જ છે એવું કહેવું ખોટું નથી જ.

11. સાથે સાથે ડ્રાઇવર અને કંડકટર તરીકે પોતાની ફરજોને એકદમ કાર્યદક્ષતા, ઇમાનદારી અને સુરક્ષા સાથે બજાવવાની સલાહ પણ છેલ્લે છેલ્લે ખૂબ સરસ રીતે આપી દીધી.

નેતા એવો હોવો જોઇએ કે જે લોકોને પ્રોત્સાહિત કરી શકે, માર્ગદર્શન કરી શકે દીર્ઘદ્ર્ષ્ટિ સાથે કામ કરે. આપણા દેશની એ કમનસીબી છે કે આવા નેતાઓ આપણે ત્યાં થયા નથી અને જે થયા છે એમને બીજા લુચ્ચા રાજકારણીઓએ આગળ આવવા નથી દીધા.

સારા નેતાઓ મેળવવાની બાબતમાં સિંગાપોર આમ જોવા જઇએ તો નસીબદાર છે. અહીં વર્તમાન પેઢીના નેતાઓ આવનારી પેઢી માટે વીણી વીણીને સારા નેતાઓ શોધી કાઢે છે અને એમને તૈયાર કરે છે. એટલે જ વિશ્વના નક્શા પર ટપકા જેવું સિંગાપોર આજે પણ એક વિકસીત દેશ તરીકે અસ્તિત્ત્વમાં છે. જે લોકો રસ ધરાવતા હોય એમણે સિંગાપોરના પ્રધાનમંત્રીનું ફેસબુક પેજ લાઇક કરવા જેવું છે.

આશા રાખીએ ભવિષ્યમાં ભારતનો સોનિયા અને મનમોહન જેવા વામણા નેતાઓના નેતૃત્વથી બચાવ થાય અને એક સબળ નેતૃત્વ ભારતને પ્રાપ્ત થાય.

Advertisements

ઇન્ડિયા ડાયરી – 3 : Ahmedabad has changed

ગયા વર્ષે જ્યારે હું ઇન્ડિયા આવેલો ત્યારે આખું અમદાવાદ ખોદાયેલું અને ધૂળિયું હતું. એ વખતે ખરેખર ખૂબ તકલીફ જેવું લાગતુ હતું. મને એમ થતું હતુ કે આ લોકો શું કરે છે? મુંબઇની જેમ અમદાવાદની પણ ખોદમખોદ કરીને વાટ તો નથી લગાવી રહ્યા ને? પણ આ વખતે આવ્યો ત્યારે મોટા ભાગના ખોદાયેલા રસ્તા પર ફ્લાય ઓવર બની ગયા છે અથવા વ્યવસ્થિત રોડ બની ગયા છે. રોડની વચ્ચે BRTS માટેનો રસ્તો અને એના સ્ટેશનો પણ તૈયાર થઇ ગયા છે. રોડ હવે પહેલા કરતા મોટા થઇ ગયા છે અને રોડની ગુણવત્તા પણ સારી છે (મુંબઇની જેમ ખાડાઓમાં રોડ નથી). ફ્લાય ઓવરના લીધે હવે ટ્રાફિકમાં અટવાયા વગર જ્યાં જવુ હોય ત્યા ફટાફટ જઇ શકાય છે. મને સર્વિસ રોડ, બે સિંગલ લેન ફ્લાય ઓવર અને વચ્ચે BRTS નો રોડ આ પ્રકારનું પ્લાનિંગ પણ ગમ્યું. આનાથી ટ્રાફિકની સમસ્યા પણ હળવી થઇ જશે અને BRTS દ્વારા લોકોને એક ફાસ્ટ પબ્લિક ટ્રાન્સપોર્ટની સેવા પણ આપી શકાશે. (જો કે ભાડું વધારે પડતું હોવાથી BRTS હજુ એટલી લોકપ્રિય નથી થઇ) આમ થવાથી સર્વિસ રોડની આજુબાજુ રહેતા લોકોને થોડી સમસ્યા થશે કારણ કે એમને દર વખતે ફ્લાય ઓવર આગળ કે પાછળથી મેઇન રોડ પર આવવુ પડશે પણ એ કોઇ મોટી સમસ્યા ના કહેવાય મારા ખ્યાલથી.

અહીં આવીને ત્રીજા દિવસે (લગભગ ધનતેરસના દિવસે) હું સુભાષબ્રિજ થી જીવરાજ પાર્ક ગયો હતો. પહેલા તો ટ્રાફિકના લીધે આટલી મુસાફરી કરવામાં એક કલાકથી વધૂ જેટલો સમય થઇ જતો હતો પણ હવે નવા બનેલા ફ્લાય ઓવરોના લીધે હું લગભગ અડધા સમયમાં જ પહોંચી ગયો. વળી ટ્રાફિક અને પ્રદૂષણ જેવું પણ ક્યાંય લાગ્યું નહીં. એકંદરે સારો અનૂભવ રહ્યો. હજી પણ દરેક જગ્યાએ રોડ એટલા સરખા નથી થયા પણ મને લાગે છે દરેક મુખ્ય રસ્તાઓ બરાબર છે.

I think job well done, though it took much longer than my expectation.

હજી પણ મારા ઘરની સામેના ફ્લાયઓવરનું કામ કાજ 2 વર્ષ થઇ ગયા તો પણ પત્યું નથી. પૂલ આમ જોઇએ તો અમારી બાજુથી રેડી જેવો લાગે છે પણ રેલ્વે ટ્રેક પરથી હજી પૂલને ક્યારે જોડાશે એ ખબર નહીં. થોડી કામની ઝડપ વધે તો સારુ. મોદી સાહેબ કહે છે કે ખાતો નથી અને ખાવા દેતો નથી પણ જે રીતે કામ થઇ રહ્યું છે એ જોતા મોદી સાહેબ જે કહે છે એ માનવુ અઘરુ છે.

મારી નજર રીવર ફ્રન્ટ ડેવલપમેન્ટ અને ગીફ્ટેક સિટીની યોજના પર પણ છે. રીવર ફ્રન્ટ ડેવલપમેન્ટના ભાગ રૂપે સાબરમતી નદીના પટમાં અમુક જગ્યાએ અમુક કામ થયેલું દેખાય છે પણ આ લોકો શું કરવા માંગે છે એ હજી મને સમજાતુ નથી. મને લાગે છે આ મોદી સાહેબની પંચવર્ષીય યોજનાઓ છે:). એ જ રીતે ગીફ્ટેક સિટીના પણ શું હાલ છે ખબર નહીં? મેં થોડા સમય પહેલા ઇકોનોમિક ટાઇમ્સમાં વાંચ્યું હતુ કે આ યોજના પર હજી સુધી નક્કર કામ ચાલુ થયું નથી. લાગે છે મોદી સાહેબની માયા છે બધી……

બીજું મેં એ પણ જોયું કે હવે અમદાવાદમાં મોલ કલ્ચર વધતું જાય છે. ઘણાં બધા મોલ બની ગયા છે. એમાંથી કેટલા મોલમાં લોકો કમાય છે એ તો મને ખબર નહીં પણ પબ્લિકને ફરવાની મઝા આવે છે આ બધાં મોલમાં. હું એક દિવસ ઇસ્કોન મોલ ગયો હતો ત્યારે મોટા ભાગની પબ્લિક ખાલી ફરવા માટે જ આવેલી હતી. લોકો માટે પર્યટન સ્થળ બની ગયું છે ઇસ્કોન મોલ એવું લાગે. મારી નજર સામે જ અમુક 40-50 છોકરીઓ કોઇ ગામડેથી ફરવા આવેલી હતી. escalator પર ઉભેલા એ લોકોના ચહેરા પર એક દિવ્ય આનંદ જોઇ શકાતો હતો. કંઇક એક્દમ જ નવું કરી નાંખ્યું હોય એમ એમને લાગતું હતું. ગામડાના લોકોની વાત તો જવા શહેરના લોકોને પણ હજી escalator પર જવામાં થ્રીલ લાગે છે. જે પણ હોય પબ્લિકને સારો અનૂભવ થાય છે એ વધૂ અગત્યનું છે. મને પણ ઇસ્કોન મોલ ગમ્યો. હજી પણ લોકોનું જીવનધોરણ ઉંચું આવે એવા પ્રયત્નો કરવાની જરૂર છે.

અમદાવાદની સાથે સાથે હું જ્યાં રહું છું એ સોસાયટીમાં પણ જબરદસ્ત સુધારો થઇ ગયો છે. આખી સોસાયટી જ્યાં પહેલા ધૂળ દેખાતી હતી ત્યાં હવે દરેક જગ્યાએ પથ્થર નંખાઇ ગયા છે. એટલે ચોમાસામાં કાદવકીચડ અને ગંદકીનો કોઇ પ્રશ્ન જ ના રહે. સોસાયટીની અંદર લોકોએ જેમ તેમ બાંધકામ કરીને રસ્તાઓને ગોખલા જેવા બનાવી દીધા હતા એ હવે દબાણો હટાવીને સોસાયટીની અંદર રસ્તાઓ મોટા થઇ ગયા હતા. જે રસ્તેથી પહેલા બે સ્કુટર પણ માંડ નીકળી શકે એમ હતા ત્યાંથી હવે રીક્ષા પણ જઇ શકે એટલી જગ્યા છે. સોસાયટી પહેલા કરતા બહુ ચોખ્ખી દેખાય છે. પાર્કિંગ પણ હવે એક્દમ વ્યવસ્થિત રીતે કરાય એવી જગ્યા છે. હવે દરેક જગ્યાએ સ્ટ્રીટ લાઇટો પણ નંખાવાની છે. લાગે છે સોસાયટીની નવી વર્કિંગ કમિટી સારી અને જાગરૂક છે. મમ્મી પણ હવે સોસાયટીની કમિટીમાં કારોબારી સભ્ય છે. મને આ વાત ખૂબ જ ગમી. ખાલી વાતો કરવામાં અને બીજાની ખોદણી કરવાના બદલે આપણે જ કામ હાથમાં લઇને કરવું રહ્યું. હું અહીં RCમાં અને મમ્મી ત્યાં સોસાયટીમાં કારોબારી સભ્ય તરીકે કંઇક સારુ કરવાનો પ્રયત્ન કરીએ છીએ.  વખત જતા આ દિશામાં વધારે કામ કરવું  છે.

ટૂંકમાં મને આ વખતે અમદાવાદમાં ગઇ વખત કરતા ખરેખર બહુ સારુ લાગ્યું. આશા રાખું કે આવતા વર્ષે હું જઇશ ત્યારે આનાથી પણ વધારે અમદાવાદ સારુ થઇ જશે.

%d bloggers like this: