ધર્મ, સંસ્કૃતિ અને મોજમજાની ભેલપૂરી

શનિવારે અહીં ગરબાના એક કાર્યક્રમમાં જવાનું હતું. કાર્યક્રમનું સ્થળ ઘરથી થોડું દૂર હતું એટલે અમે વહેલા ઘરેથી નીકળ્યા. મેં વિભાને કહ્યું કે આજે ઘરે આરતી નહીં કરી શકાય. તો વિભાએ જવાબ આપ્યો કે જ્યાં ગરબાના કાર્યક્રમમાં જઇએ છીએ ત્યાં આરતી કરી લઇશું. (આને આત્મવિશ્વાસ નહીં પણ over confidence કહેવાય. :)) જો ઇન્ડિયામાં પણ આજ કાલ ગરબા શરૂ કરતા પહેલા માતાજીની આરતી કરવાની પ્રથા આઉટ ઓફ ફેશન થઇ ગઇ હોય તો સિંગાપોરમાં એવી આશા રાખવી વધૂ પડતી ના કહેવાય?

છેવટે હું ઘટના સ્થળે (એટલે કે ગરબાના કાર્યક્રમના સ્થળે :)) પહોંચ્યો અને જોયું તો મારી ધારણા મુજબ જ માતાજીનો ફોટો નહોતો. મને રાહતની લાગણી થઇ. આમ પણ એ કોઇ ભક્તિ સંગીતનો કાર્યક્ર્મ હતો નહીં અને જ્યાં ફક્ત मोजा ही मोजा થવાનું હોય ત્યાં ભગવાનની હાજરી ના હોય એ જ વધૂ સારુ. પણ ગરબાનો કાર્યક્રમ બરાબર જામ્યો હતો ત્યાં જ એક ભાવિક ભક્તિભાવથી પ્રેરિત થઇને એક મોટી છબી માતાજીની લઇ આવ્યા અને સ્પીકરની બાજુમાં ગોઠવી દીધી. મને ખ્યાલ ના આવ્યો કે એમણે આમ કેમ કર્યું? પણ પછી માતાજીને જરૂર તકલીફ થઇ હશે. DJ જોર શોરથી મૂન્નીને બદનામ કરવામાં લાગ્યો હતો અને સ્પીકર એકદમ માતાજીની બાજુમાં. વળી પબ્લિક્ને માતાજીનો ફોટો છે કે નહીં એનાથી કોઇ મતલબ જ નહોતો પણ એ ફોટો મૂકનાર ભાઇને કદાચ ધર્મ અને સંસ્કૃતિ સાચવ્યાનો સંતોષ જરૂર થયો હશે.

મારા મતે આ મોજ મજાનો કાર્યક્ર્મ હતો અને એમાં માતાજીને વચ્ચે રાખ્યા વગર જ જો કાર્યક્ર્મ કર્યો હોત તો સારુ હોત. મોજ મજા કરવા લોકો આવે છે તો ભલે કરે એમાં કંઇ ખોટું નથી. માત્ર ફોટો મૂકી દેવાથી કંઇ ધર્મ અને સંસ્કૃતિ સચવાઇ તો નથી જવાની? મને લાગે છે આપણે દરેક વખતે સંસ્કૃતિ બચાવવાના પાંગળા પ્રયત્નો મૂકી દેવા જોઇએ.

%d bloggers like this: