પાંચ મહિના પછી…

લગભગ પાંચ મહિના પછી આજે બ્લોગ પર કંઇક લખી રહ્યો છું. પળે પળે બદલાતા રહેતા આજના જમાનામાં પાંચ મહિનાનો સમય બહુ લાંબો કહેવાય. પાંચ મહિનામાં સિંગાપોર રિવરમાં ઘણા પાણી વહી ગયા :). દેશ અને દુનિયા બદલાતી ચાલી અને અંગત રીતે પણ જીવનમાં પણ ચડ ઉતર થતી રહી. આ પાંચ મહિનાઓનું સરવૈયું મારા મતે નીચેના મૂદ્દાઓમાં આવી જાય :

1. “દામિની”ના આખા ઘટના ક્રમે દેશની મહિલાઓમાં નિરાશા અને ભયને સ્થાપી દીધો તો બીજી તરફ 12 પાસ મહિલા સનમીત કૌરે 5 કરોડ રૂપિયા જીતીને દેશની મહિલાઓ સમક્ષ એક ઉદાહરણ આપીને આશાનો સંચાર કર્યો.

2. એક વાત હવે પાકી થતી જાય છે કે ભારતમાં લોકશાહીના બદલે MOBશાહી (એટલે કે ટોળાશાહી) આવી ગઇ છે. જ્યાં સુધી સરકાર પર ટોળાશાહી કરી દબાવ ના લાવો ત્યાં સુધી સરકારના પેટનું પાણી નથી હાલતું.

3. મહારાષ્ટ્રના સિંહ બાળા સાહેબ ઠાકરેએ વિદાય લીધી તો નરેન્દ્ર મોદીએ પોતાની વિજયી હેટ્રીક થકી ગુજરાતના સિંહ તરીકેની ઇમેજને વધૂ મજબૂત બનાવી દીધી. મોદી સાહેબની ગાડી દિલ્હી સુધી પહોંચે છે કે નહીં એ આવનારો સમય બતાવશે પણ બદલાવનો એક આશાવાદ એમના થકી જરૂર ઉભો થયો છે. પરંપરાગત જાતિવાદથી ઉપર ઉઠીને ગુજરાતની પ્રજાએ જે રીતે મતદાન કર્યું એ માટે ગુજરાતની પ્રજા ખરેખર અભિનંદનને પાત્ર છે.

4. પાકિસ્તન જેવા હરામી દેશ પાસેથી શાંતિ અને ભાઇચારાની આશા રાખવી એ પોતાની જાતને ઉલ્લુ બનાવવા જેવી અને પોતાના જ પગ પર કુહાડી મારવા જેવી વાત છે.

5. પાંચ મહિનામાં અંગત રીતે ચડ ઉતર થતી રહી. અમુક ઘટનાઓ એવી બની કે જે દિલોદિમાગ પર હંમેશ માટે એના ઉઝરડા છોડી ગઇ પણ જીંદગીનું ચક્ર ચાલતુ રહે છે અને સમય દરેક ઘાને રુઝવવાનો પ્રયત્ન કરતો રહે છે.

6. ત્રણ મહિનાની ખંતપૂર્વકની મહેનત બાદ PMPની પરીક્ષા પાસ કરી લીધી એટલે હવે Krunal Chavda PMP,CSM એ રીતે નામ લખી શકાશે. આ પરીક્ષા પાસ કર્યા બાદ લાગે છે કે વધૂને વધૂ પરીક્ષાઓ આપવી જોઇએ અને વધૂને વધૂ જ્ઞાન મેળવતા રહેવું જોઇએ.

7. 2012નું વર્ષ એકંદરે સામાન્ય અને કંઇક અંશે પીડાદાયક રહ્યું. અમુક ઘટનાક્રમોને નજરમાં રાખતા 2013નું વર્ષ જીંદગીનું સૌથી મહત્ત્વનું વર્ષ હોય એવું લાગી રહ્યું છે. અંગત રીતે આ વર્ષ પાસેથી ઘણી આશાઓ છે અને વંઠેલી જીંદગીને કાબૂમાં રાખવાનો ભરસક પ્રયત્ન કરવો છે.

પાંચ મહિનાના બ્લોગજગતના વનવાસ દરમ્યાન અમુક મિત્રોએ વનવાસની નોંધ લીધી અને અંગત રીતે ખબરઅંતર પૂછ્યા એ બદલ એમનો આભાર. ઘણા બધાં ગુજરાતી અને અંગ્રેજી બ્લોગ કે જે હું નિયમિત રીતે વાંચુ છું એ ફરીથી વાંચવાની શરૂઆત કરવાની છે અને મારી રોજનીશીમાં વધૂ પાના ઉમેરવા છે.

અંતમા સર્વેને મકરસંક્રાંતિની શુભેચ્છાઓ….

શું આ ન્યાય છે?

ગઇ કાલે કસાબના કેસનો ચૂકાદો આવ્યો. મને એ વાતની રાહત થઇ કે આ કેસનો ચૂકાદો બે વર્ષની અંદર આવ્યો (જો કે હજી કસાબને સજા થતા વર્ષો નીકળી જશે, કેટલુંય ખંધું રાજકારણ રમાશે અને કસાબને જીવતો રાખવા લખલૂટ ખર્ચો થશે એ અલગ વાત છે). સાથે સાથે 26/11 કેસના બીજા બે ભારતીય આરોપીઓને મુક્ત કરવામાં આવ્યા. આ બે ભારતીય આરોપીઓ પર આરોપ હતો કે એમણે હુમલા પહેલા પાકિસ્તાનમાં બેઠેલા આતંકવાદીઓના આકાઓને જરૂરી માહિતી પૂરી પાડી હતી, નક્શા બનાવી આપ્યા હતા અને આતંકવાદી હૂમલા માટે અમુક વ્યવસ્થા કરી આપી હતી. આપણી પોલીસ આ લોકો સામે જડબેસલાક પૂરાવા ના મેળવી શકી. જજ સાહેબે એમ કહીને એ બે આરોપીઓને છોડી મૂક્યા કે તેમણે જે નક્શા બનાવ્યા હતા એના કરતા વધારે સારા નક્શા Google Map પરથી મળી શકે છે. એટલે હવે માત્ર કસાબને જ સજા થશે અને એ પણ થશે ત્યારે થશે. કસાબને મૃત્યુદંદની સજા થતા લોકો ખુશ થયા કે ચલો ન્યાય થઇ ગયો. આતંકવાદીઓને સબક શીખવાડી દીધો. કસાબને સજા મળી (અને એ પણ 2 વર્ષમાં જ) એ આવકાર્ય છે પણ એ સત્ય ના ભૂલવું જોઇએ કે કસાબ તો આખા ધટનાક્રમમાં નાનું રમકડું માત્ર છે જ્યારે મોટા માથા કે જેઓને ખરેખર સજા થવી જોઇએ એ તો પાકિસ્તાનમાં બેસીને મજા કરી રહ્યા છે અને એ લખવાની જરૂર નથી કે એ લોકોનો પાકિસ્તાનમાં વાળ પણ વાંકો નથી થવાનો. ડેવીડ હેડલી કે જેણે ખુદ 26/11ના આતંકવાદી હુમલામાં પોતાની સંડોવણી હોવાનું સ્વિકાર્યું છે એની પૂછપરછ કરવા માટેની પરવાનગી મેળવવા માટે આપણી સરકાર અમેરિકા આગળ ભાઇ બાપા કરી રહ્યું છે. હવે સમાચાર આવ્યા છે કે હેડલીની પૂછપરછ થઇ શકશે પણ એ ભાઇને ભારત સરકારને હવાલે નહીં કરાય. એટલે આપણે ફક્ત કસાબને સજા કરીને ખુશ થઇને મન મનાવી લેવાનું અને બીજા આવા મોટા આતંકવાદી હુમલા ના થાય એ માટે ભગવાનને પ્રાર્થના કરતા રહેવાની. 26/11ના આતંકવાદી હૂમલાના લીધે 166 લોકોના મોત થયા, લગભગ 300 લોકો ઘાયલ થયા, કરોડો રૂપિયાનું નુકશાન થયું અને 66 કલાક સુધી આખા દેશવાસીઓ અધ્ધર શ્વાસે આ ખૂની ખેલ જોતા રહ્યા અને છેવટે એક વ્યક્તિને સજા આપીને આપણે ન્યાય થઇ ગયો એમ કહીએ તો શું આ ખરેખર ન્યાય છે?

1993ના બોમ્બ વિસ્ફોટોનો ચૂકાદો હમણાં થોડા સમય પહેલા આવ્યો. 1993ના બોમ્બ વિસ્ફોટોના ચૂકાદામાં પણ જે મુખ્ય ગુનેગારો છે એ નાસતા ફરે છે (અથવા સાચું લખીએ તો પાકિસ્તાનમાં બેસીને મજા કરે છે) અને નાના નાના રમકડાઓને પકડીને સરકાર સજા આપવાનું ગૌરવ લઇ રહી છે. 1993ના બોમ્બ વિસ્ફોટ કેસનો ચૂકાદો આવ્યો ત્યારે અમુક અપરાધીઓ તો ચૂકાદાની રાહ જોતા જોતા ટપકી ગયા હતા.લગભગ 15વર્ષના સમય પછી અમુક નાના લોકોને પકડીને સજા આપો તો શું એ ન્યાય થયો કહેવાય?

વર્ષોથી પાકિસ્તાન આપણી સાથે મેલી રમત રમી રહ્યું છે છતાં પણ મનમોહન સિંઘને પાકિસ્તાન સાથે મંત્રણાઓ કરવાની ગલી ગલી થાય એ યોગ્ય છે? પાકિસ્તાનને ભારત સાથે મંત્રણાની રમતો રમતી જોઇને જે લોકોએ આતંકવાદી હૂમલામાં પોતાના સ્વજનો ગુમાવ્યા છે એમની આંતરડી નહીં કકળતી હોય? ન્યાય ત્યારે જ થયો કહેવાય કે જ્યારે પાકિસ્તાન સાથે કડક હાથે આતંકવાદના મૂદ્દે કામ લેવાય અને જે પણ મુખ્ય ગુનેગારો છે એને ખરા અર્થમાં સજા થાય. આતંકવાદના મૂદ્દે આપણી સરકાર વામણી પૂરવાર થઇ રહી છે અને એના પરિણામ સમગ્ર દેશની જનતા ભોગવી રહી છે. હમણાં ન્યુયોર્કમાં આતંકવાદી હૂમલાનો નિષ્ફળ પ્રયાસ થયો અને 2 દિવસની અંદર જ અમેરિકા સરકારે મુખ્ય સૂત્રધારને ઝડપી લીધો. પાકિસ્તાન સરકારે પણ બીજા અમુક લોકોની આ સંદર્ભે પાકિસ્તાનમાંથી ધરપકડ કરી. 26/11 કેસમાં બધું દિવા જેવું સાફ છે છતાં ભારત સરકાર આગળ પૂરાવા માંગી માંગીને નખરા કરતી પાકિસ્તાનની સરકારે અમેરિકા આગળ તો કોઇ પૂરાવાની માંગણી નથી કરી? જો અમેરિકા પાકિસ્તાનના કાન આમળીને ધરપકડ કરાવી શકતું હોય તો ભારત શા માટે નથી કરાવી શકતું? મને લાગે છે કે પાકિસ્તાન આપણી મજાક ઉડાવે રાખે એ આપણી સરકારને કોઠે પડી ગયું છે.

જ્યારે જ્યારે મનમોહન સિંધને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાન સાથે હરખ ઘેલા થઇને હસ્તધૂનન કરતા જોઉ છું ત્યારે મને અસહ્ય દુ:ખ થાય છે. આપણા દેશના લોકોએ દેશનું શાસન એવા લોકોના હાથમાં સોંપ્યું છે કે જે દેશના દુશ્મનો સાથે હરખઘેલા થઇને હાથ મીલાવે રાખે છે એ વિચારે મને દેશવાસીઓની દયા આવે છે.આપણા દેશના દુર્ભાગ્ય પર દયા આવે છે કે કેવા વામણા નેતાઓ દેશને મળ્યા છે. અંગ્રેજોને ભગાડ્યા તો હવે ઇટાલીથી આવેલા મેડમ આવીને રાજ કરે છે કે જેનો એક અને માત્ર એક જ ઉદ્દેશ સરકાર ટકાવી રાખવાનો છે અને ભારત પર રાજ કરવાનો છે. ગુલામી હજી પણ આપણી માનસિકતામાં અને રગ રગમાં વ્યાપેલી છે એ

દેખાઇ આવે છે. આપણા નેતાઓએ આપણને આત્મસમ્માન વગર હલકું જીવન જીવતા બરાબર શીખવાડી દીધું છે. આતંકવાદ અને મોંઘવારી કરતા ધર્મનિરપેક્ષતા એ વધૂ જરૂરી છે એ આપણા દેશના લોકોના મગજ પર હથોડા મારી મારીને નેતાઓએ ઠસાવી દીધું છે. આપણા નેતાઓએ આતંકવાદને ખતમ કરવા કરતા એને પચાવી જવાનું લોકોને શિખવાડી દીધું છે. લોકોની પેટનો ખાડો પૂરવાની મજબૂરીને આપણા નેતાઓએ સિફતથી resillienceમાં ખપાવી દીધી છે.

મને બસ આ પંક્તિ યાદ આવે છે “हर तरफ जूर्म है बेबसी है, सहेमा सहेमा सा हर आदमी है” આનાથી વધારે હવે શું લખું?

નૂક્તેચીની

જ્યારે એશ્ચર્યા રાય અને અભિષેક બચ્ચનના લગ્ન થવાના સમાચાર આવ્યા હતા ત્યારે અશોક ભટ્ટે દવેએ  એમની જાણીતી કોલમ “બુધવારની બપોરે”માં એક સરસ ગમ્મતસભર પ્રશ્ન મૂક્યો હતો કે “જેમની પોતાની ફાઇવ સ્ટાર હોટલો છે એવી વ્યક્તિઓને બીજાની એંઠી થાળીમાં શું કામ ખાવાની મઝા આવે છે?”. અભિષેક સાથે લગ્ન પહેલા એશ્વર્યા રાયના સલમાન ખાન અને વિવેક ઓબેરોય સાથે જગ જાહેર સંબંધો હતા જ્યારે અભિષેક બચ્ચન અંશત: ક્લીન ઇમેજ ધરાવતો હતો (જો કરિશ્મા કપૂર સાથે તૂટેલી સગાઇને નજરઅંદાજ કરીએ તો અભિએ એશ્વર્યાની જેમ લગ્ન પહેલા બહાર કોઇ મૂડી રોકાણ નહોતા કર્યા અને કદાચ કર્યા પણ હોય તો એ રોકાણો પ્રકાશમાં નહોતા આવ્યા.) જો કે લગ્ન બાદ અભિ અને એશ હાલમાં તો પોતાની જીંદગી સંભાળીને વ્યવસ્થિત રીતે જીવે છે એ સારુ છે. ગઇકાલે સાનિયા મિર્ઝા અને શોએબ મલિકના લગ્ન વિશેના સમાચાર જાણ્યા અને તરત આ વાત યાદ આવી ગઇ.
શોએબ મલિકની હાલમાં પાકિસ્તાનના સુકાની પદેથી હકાલ પટ્ટી થઇ ચૂકી છે. એક ખેલાડી તરીકે પણ એનું સ્થાન પાકિસ્તાનની ક્રિકેટ ટીમમાં જોખમમાં છે. વળી હાલમાં એના પર શિસ્તના કારણોસર એક વર્ષ માટે રમવા પર પ્રતિબંધ પણ મૂકાયો છે અને અમુક રકમનો દંડ કરાયો છે. આ ઉપરાંત શોએબ ભાઇનો ભૂતકાળ પણ ખરડાયેલો છે. હૈદરાબાદની કોઇ છોકરી સાથે તેઓ ભૂતકાળમાં લગ્ન / સગાઇ કરી ચૂક્યા છે એ વિવાદ હજી પણ ચાલુ જ છે. વચ્ચે ભારતીય સુંદરી સ્યાલી ભગત સાથે પણ એમનું લફરું હોવાની વાત હતી. વળી સૌથી ગંભીર વાત એ છે કે શોએબ પાકિસ્તાની છે અને ભારત પાકિસ્તનના સંબંધો જોતા અને ખાસ કરીને પાકિસ્તાનની અત્યારની હાલત જોતા આ પ્રકારના સંબંધ વિશે વિચારવું એ જોખમ છે. આ બધું વિચારીએ તો સાનિયાને ક્યાં દ્રષ્ટિકોણથી શોએબ (સૂ)વર લાગ્યો એ મારા માટે વિચારવું મૂશ્કેલ છે? સાનિયાને કદાચ આનાથી પણ વધૂ લાયકાત અને યોગ્યતા ધરાવતો (સૂ)વર ભારતમાં આરામથી મળી શક્યો હોત એમાં કોઇ બે મત નથી.
આ જ રીતે બોલીવૂડમાં પણ સુંદરીઓ હંમેશા બીજ વરને જ પસંદ કરે છે. ઉદાહરણો ઘણાં છે જેમ કે બોની કપૂર – શ્રી દેવી, કરિશ્મા કપૂર – સુંજય કપૂર, રવિના ટંડન – અનિલ, આમીર ખાન – કિરણ અને તાજેતરમાં જ શિલ્પા શેટ્ટી – રાજ કુંદરા. કદાચ બોલીવૂડની સુંદરીઓ અનુભવને વધૂ પ્રાધાન્યતા આપતી લાગે છે :).
જો કે मियां बीबी राजी, तो क्या करेगा काझी ની જેમ મને આ નૂક્તેચીની કરવાનો કોઇ અધિકાર નથી. વળી કોઇના અંગત નિર્ણયો પર સવાલો કરવાનો મારો અધિકાર નથી પણ આ તો માત્ર મારા વિચારો અહીં રજૂ કર્યા છે. ચલતે ચલતે,સાનિયા મિર્ઝા અને શોએબ ભાઇને શુભકામનાઓ.

શિવસેના વિ. શાહરૂખ

છેલ્લા કેટલાય વખતથી ભારતીય સમાચાર માધ્યમોમાં એક જ વાત છવાયેલી છે અને એ છે શાહરૂખ ખાન અને શિવ સેના વચ્ચેની ચડસા ચડસીની. આમ જોવા જઇએ તો આ વાત એકદમ શુલ્લક છે અને થોડા લાગણીશીલ થઇને વિચારીએ તો ખૂબ સંવેદનશીલ પણ છે. આખા વિવાદમાં બે મૂદ્દા મને મુખ્ય લાગ્યા : રાષ્ટ્રપ્રેમ અને વાણી સ્વાતંત્ર્યનો બંધારણીય હક્ક.

રાષ્ટ્રપ્રેમ :

વિવાદ શરૂ થયો શાહરૂખે બતાવેલા પાકિસ્તાની ખેલાડીઓ પ્રત્યેના પ્રેમના લીધે. શાહરૂખને પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓને IPLમાં ના સમાવવામાં આવ્યા એનું ભરપૂર દુ:ખ થયું પણ એમ તો ઓસ્ટ્રેલિયાના પણ કોઇ ખેલાડીઓને નથી લેવામાં આવ્યા તો એનું દુ:ખ કેમ ના થયું? ખાન ભાઇને પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓ વિશ્વ વિજેતા લાગે છે તો ઓસ્ટ્રેલિયાના ખેલાડીઓ શું નકામા છે? IPLની 6 ટીમોના માલિકોને પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓ હોય કે ના હોય એનાથી ફરક ના પડ્યો ખાલી શાહરૂખને જ એમ લાગ્યું કે પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓ રહી ગયા. શાહરૂખ ભલે એમ કહે કે હું પહેલા ભારતીય છું અને મારી દેશદાઝ પર કોઇએ શંકા કરવાની જરૂર નથી પણ શાહરૂખની આવી બયાનબાજી સાંભળીને કોને શાહરૂખના રાષ્ટ્રપ્રેમ વિશે શંકા ના જાગે? શાહરૂખ ભારતીય સંસ્કૃતિનો હવાલો આપીને શાંતિ, ભાઇચારા અને મહેમાનગતિની વાત કરે છે. તો આ શાંતિ, ભાઇચારા અને મહેમાનગતિની વાતો ખાલી પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓને જ કેમ લાગુ પડે? પાકિસ્તાન જે રીતે ભારતને ભાઇચારો બતાવે છે છાશવારે એ જોઇને ક્યા રાષ્ટ્રપ્રેમીને પાકિસ્તાન સાથે ભાઇચારો કરવાની ઇચ્છા થાય એમ છે?

શાહરૂખના બયાનથી મને તો એમજ લાગે છે કે એ પાકિસ્તાની દલાલ છે. આ સંદર્ભમાં મને લાગે છે કે શિવસેનાએ ઉગામેલો દંડો યોગ્ય જ હતો. એમ કરવાથી થોડા ઘણા અંશે પાકિસ્તાની દલાલો પાકિસ્તાનની દલાલી ખૂલે આમ કરતા પહેલા બે વખત વિચાર તો કરશે?

વાણી સ્વાતંત્ર્યનો બંધારણીય હક્ક :

ભારતીય બંધારણ દરેક નાગરિકને વાણી સ્વાતંત્ર્યનો હક્ક આપે છે. શિવસેના કાયમથી આ બંધારણીય હક્ક પર તરાપ મારવા માટે પ્રખ્યાત(કુખ્યાત) છે. શિવસેના દ્વારા વેલેંટાઇન ડે ની ઉજવણી ના કરવા દેવી એ વર્ષો જૂનું ઉદાહરણ છે. શિવસેના દર વખતે લોકોને બંધારણ થકી મળેલા વાણી સ્વાતંત્ર્યના હક્કની ઠેકડી ઉડાવે છે અને તો પણ સરકારી તંત્ર ઠાકરે અને કંપનીનું કંઇ બગાડી શકતું નથી. ઠાકરેના ત્રાસવાદને લીધે સરકારની પૂરી સુરક્ષાની ખાતરી હોવા છતાં પણ કોઇ થિયેટરના માલિકો શાહરૂખની ફિલ્મ દર્શાવવાનું જોખમ લેવા તૈયાર નહોતા. શરદ પવાર પણ ઠાકરેને સમજાવવા ઘરે જાય આ કેટલી હદે નિર્માલ્યતા કહેવાય? શું મહારાષ્ટ્રમાં કોઇ સરકારી તંત્ર છે જ નહીં? બાલ ઠાકરે નામનો ઘરડો સિંહ લવારી કરે રાખે ને બધાંએ એના ઇશારે નાચે રાખવાનું એ કેટલી હદે વ્યાજબી છે? અમુક બાબતમાં લવારી યથાર્થ હોઇ શકે પણ મુંબઇ-બોમ્બે નામનો વિવાદ કે પછી વેલેંટાઇન ડે નહીં ઉજવવા દેવાના ફતવા, મરાઠી માણૂસના ડાકલા વગાડે રાખવા કે મુંબઇ મારા બાપનું છે એવો દંભ આ બધું શા માટે? આજે જ મેં સમાચાર વાંચ્યા કે બેંગ્લોરના ઠાકરે મુતાલિકનું લોકોએ મોં કાળું કર્યું. વાંચીને મને મઝા આવી અને સારુ લાગ્યું કે ચલો દેશમાં થોડી ઘણી જાગૃતિ તો છે. આવી જ રીતે ઠાકરે બંધુઓનું મોં પણ કાળું થવું જોઇએ. આ વિવાદમાં રાજ ઠાકરેએ એક સરસ વાત કહી. શિવસેના પાકિસ્તાન અને પાકિસ્તાનીઓનો વિરોધ કરે છે તો પછી દરેક બાબતમાં વિરોધ થવો જોઇએ. શાહરૂખને પાકિસ્તાની ઠેરવીને શિવસેના જે રોકકળ કરી એવી જ રોકકળ શિવસેના શા માટે અમિતાભ બચ્ચન બાંદ્રા ફોર્ટ પર પાકિસ્તાની કલાકાર સાથે કવિ સંમેલનના કાર્યક્રમો કરે છે ત્યારે નથી કરતું? સવાલ એકદમ વ્યાજબી છે પણ મહારાષ્ટ્રના ગંદા રાજકારણમાં બધાં પોતપોતાની રોટલી શેકવામાં વ્યસ્ત છે. કાગડા અહીં બધાં કાળા જ છે.

આજે જો કે ડંકે કી ચોટ પર “માય નેમ ઇઝ ખાન” મૂવી મુંબઇમા રિલીઝ થઇ અને શો બધાં હાઉસફૂલ રહ્યા. જે બતાવે છે કે ઠાકરેઓની ગુંડાગીરી પ્રજાને હવે નથી ખપતી. આશા રાખીએ કે પ્રજાના આવા પ્રતિભાવથી ઠાકરે બંધુઓની શાન ઠેકાણે આવશે નહીં તો શું ખબર એક દિવસ એવો પણ આવે કે કરુણાનિધિની જેમ બાલ ઠાકરેને પણ માતોશ્રીમાંથી ટીંગાટોળી કરીને બહાર લઇ જવાશે અને ઉદ્ધવભાઇ જોતા રહી જશે. (જો કે મહારાષ્ટ્ર સરકારની નિર્માલ્યતા જોઇને આવું કોઇ દિવસ થશે એવું લાગતું નથી)

મહારાષ્ટ્ર સરકારની નિર્માલ્યતા જોઇને પણ મને દુ:ખ થાય છે. દર વખતે કેટલી રાષ્ટ્રીય સંપત્તિનું નુકશાન થાય છે, લોકોના રોજીંદા કામકાજ રઝળી પડે છે પણ સરકારના પેટનું પાણી પણ ક્યાં હલે છે? આટલો હલ્લો શિવસેના મચાવે તો પણ કોઇ જાતની કાનૂની કાર્યવાહી નહીં શિવસેના કે મનસે સામે? નાના કાર્યકર્તાઓને પકડીને શું બહાદુરી બતાવે છે મહારાષ્ટ્ર સરકાર? જેમ નરેન્દ્ર મોદીએ કર્યુ એમ એક વખત ખાલી લાલ આંખ કરીને સીધા કરી નાંખવાની જરૂર છે ઠાકરે બ્રધર્સને. પછી જુઓ કોણ છાશવારે ફતવાઓ બહાર પાડે છે?

-:અસ્તુ:-

2 Idiots

IPLમાં પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓનો સમાવેશ ના કરવાના લીધે ઉઠેલો વિવાદ સમવાનું નામ નથી લેતો. હવે PCB એ સામેથી જ IPLમાં ભાગ ના લેવાનો નિર્ણય લીધો છે તો પણ ભારતમાં રોજ કોઇને કોઇ આ વિષય પર નિવેદન આપીને વિવાદને જીવંત રાખે છે.

ચિદમ્બરમ સાહેબને તો બહુ જ ખોટું લાગ્યું છે પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓનો સમાવેશ ના કરવાથી. ક્રિકેટ પ્રેમી તરીકે એમને બહુ દુ:ખ થયું છે કે તેઓ પાકિસ્તાની ખેલાડીઓને ભારતમાં રમતા નહીં જોઇ શકે. ખબર નહીં એમનો ક્રિકેટ પ્રેમ ત્યારે ક્યાં ખોવાઇ ગયો હતો જ્યારે સુરક્ષા કારણોસર IPLને સાઉથ આફ્રિકામાં રમાડવામાં આવી હતી અને દેશના લોકો જ ક્રિકેટ નહોતા જોઇ શક્યા. મને તો લાગે છે આવતી IPLની સિઝન સુધીમાં ચિદમ્બરમ અને આપણા ખેલ મંત્રી ગીલ સાહેબ કાયદો લાવી દેશે કે દરેક IPL ટીમમાં 20% પાકિસ્તાની ખેલાડીઓનો સમાવેશ થવો જ જોઇએ અને પછી ક્રિકેટ પ્રેમી તરીકે એમના જીવડા ખૂબ સુખ પામશે.

ખાન બંધુઓ (આમીર અને શાહરૂખ) એ પણ પોતાના નિવેદનો થકી પાકિસ્તાન પ્રત્યેનો પ્રેમ ઉજાગર કરી દીધો છે. શાહરૂખને તો એમ જ હતું કે જો પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓ angle બનીને આવશે અને એની ફાલતુ ટીમને જીતાડશે. શાહરૂખના નિવેદનથી અપેક્ષા મુજબ જ શિવસેના ભડકી. શાહરૂખ જે રીતે પાકિસ્તાની પ્રત્યે પ્રેમ બતાવતો હતો એ જોતા શિવસેના એ સાચ્ચું જ કીધું કે એને “નિશાન એ પાકિસ્તાન” નો ખિતાબ આપવો જોઇએ. શાહરૂખના પાકિસ્તાની ખેલાડીઓ વિશેના પ્રેમ ભર્યા નિવેદનો સાંભળીને મને એમ જ લાગે છે કે માણસ પોતાની ફિતરત ના જ બદલી શકે. કાલે શાહરૂખ IPLની ટીમ ખરીદવા પૈસા ક્યાંથી લાવ્યો એ તપાસ કરવામાં આવે તો કદાચ એવું પણ બહાર આવી શકે કે દાઉદભાઇના પૈસા શાહરૂખભાઇએ લગાવ્યા હોય અને એમ હોય તો મને જરા પણ આશ્ચર્ય નહીં થાય. હવે જોઇએ શાહરૂખની નવી ફિલ્મ “My Name is Khan” નું મુંબઇમાં શું થાય છે?

 aamir-khan

 

જો કે સૌથી મોટું સરપ્રાઇઝ મને બીજા ખાન ભાઇ આમીરખાનનું નિવેદન સાંભળીને થયું. એમને પણ પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓ નથી રમવાના જાણીને બહુ દુ:ખ થયું છે. વળી એ પોતાનું આ દુ:ખ પોતાના સુધીના ના રાખી શક્યા અને મિડીયમાં જઇને અંચઇ અંચઇ ની બૂમો પાડવા લાગ્યા. શાહરૂખભાઇ બૂમ પાડે આ વિષય પર તો સમજી શકાય કે એમની ટીમ છે પણ આમીરભાઇ માટે તો बेगानी शादीमें अबदुल्ला दिवाना એના જેવો ઘાટ છે. એમને ખબર નહીં આ વિવાદમાં વચ્ચે પડવાની શું જરૂર હતી? લાગે છે સફળતાનો નશો એમના દિમાગ પર ચડી ગયો છે.

 

શિવસેનાના હિન્દી દૈનિકમાં આ વિશે ખૂબ સૂચક રીતે આ બન્ને ખાન બંધુઓનો ઉપર બતાવેલો ફોટો મૂકવામાં આવ્યો છે અને બન્નેને “2 Idiots” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે. શિવસેનાની આ વાત સાથે હું પણ સહમત છું.

Hope better sense prevails for all.

IPL Auctions – something to cheer about

ગઇ કાલે IPL ની 3જી સિઝન માટે ક્રિકેટરોની હરાજી થઇ. આ હરાજીમાં મને ખાલી એક જ વસ્તુમાં રસ હતો કે પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓને કોઇ ખરીદે છે કે નહીં અને ખરીદે છે તો કોણ ખરીદે છે? કાલે ખેલાડીઓની હરાજી પત્યા બાદ ખબર પડી કે પાકિસ્તાનના કોઇ ખેલાડીને ખરીદવામાં નથી આવ્યો ત્યારે સાચું કહું તો દિલમાં આનંદની લાગણી થઇ. પાકિસ્તાન જે કારનામા ભારત સાથે કરી રહ્યું છે એ જોતા પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓને “No Entry” બતાવવા સિવાય કોઇ છૂટકો નથી. IPL એ હવે વૈશ્વિક સ્તરની લીગ છે અને પાકિસ્તાનને આ જ રીતે દરેક આંતરરાષ્ટ્રીય મંચ પર isolate  કરવામાં આવે તો જ પાકિસ્તાનને ખ્યાલ આવશે કે હવે એમના પ્રપંચો વધારે નહીં ચાલી શકે. પાકિસ્તાનને એ વાતનો અહેસાસ કરાવવો જરૂરી છે કે એનું પોતાનું કોઇ વજૂદ નથી અને અમેરિકા અને બીજા દેશોની દયા પર એ જીવી રહ્યો છે.

પાકિસ્તાન ક્રિકેટ બોર્ડ આમ પણ નાદારીના આરે છે. કોઇ દેશ પાકિસ્તાનમાં નજીકના ભવિષ્યમાં તો ક્રિકેટ રમવા જઇ શકે એ શક્ય જ નથી. પાકિસ્તાન ક્રિકેટ બોર્ડ પાસે એમના ક્રિકેટરોને મહેનતાણા પેઠે આપવાના પૂરા રૂપિયા પણ નથી. પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓએ ઓસ્ટ્રેલિયામાં  જે કંગાળ દેખાવ કર્યો છે એ જોતા તો એમ જ લાગે કે ભાગ્યે જ કોઇ ખેલાડીઓને પાકિસ્તાન તરફથી રમવામાં રસ હોય. દરેક ખેલાડીઓને IPL જેવી લીગમાં રમીને પૈસા કમાવા છે. આ વખતની હરાજીમાં જ્યારે પહેલી વખતની યાદીમાં પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓનો સમાવેશ નહોતો કરવામાં આવ્યો ત્યારે ખેલાડીઓએ પાકિસ્તાન ક્રિકેટ બોર્ડ પર દબાણ કરીને પોતાના નામોને આખરી યાદીમાં ધકેલાવ્યા હતા. પાકિસ્તાન ક્રિકેટ બોર્ડની અને એના ખેલાડીઓની આવી દયનીય હાલત છે છતા પણ એ લોકો હવામાં જ ઉડતા હોય એવું લાગે છે જે નીચેની પ્રતિક્રિયાઓ પરથી સ્પષ્ટ થાય છે :

1. શાહીદ અફ્રીદી કહે છે,

THE WAY I SEE IT, THE IPL AND INDIA HAVE MADE FUN OF US AND OUR COUNTRY. WE ARE T20 WORLD CHAMPS AND FOR ME THE ATTITUDE OF THE FRANCHISES WAS DISAPPOINTING. I feel bad for the Indian people who, I am sure, wanted to see us play in the IPL this year.

શાહીદભાઇ એમાં આવું કહેવાનું થોડી હોય કે તમારી મજાક ઉડાવાય છે એ તો સમજી જવાનું હોય્ समजदार को इशारा काफी. તમને તમારા વિશ્વ વિજેતા થવાનું ગૌરવ હોય તો ભલે અમને એનાથી કોઇ ફરક નથી પડતો. વળી તમે ચિંતા ના કરો તમે નહીં રમો તો અમને જરા પણ દુખ નહીં થાય.

વળી પાકિસ્તાનના એક અગ્રણી અખબારના લેખ મુજબ શાહીદભાઇ તો એમ કહે છે કે

We applied for the IPL only on their insistence and not on our own.

http://www.dawn.com/wps/wcm/connect/dawn-content-library/dawn/news/cricket/08-ipl-auction-shuns-pakistan-stars-ts-04 

જો વાત એમ જ હોય તો પછી જ્યારે કોઇએ તમને ખરીદ્યા નહીં તો દુખી શા માટે થઇ ગયા?

2. સોહેલ તન્વીર કહે છે,

They mean to say none of our players are good enough to be in the IPL. I am sorry to say the franchises have taken a decision not based on cricketing sense but on political grounds, which is a shame and has hurt the image of the sport

સોહેલભાઇ ક્રિકેટ સેન્સ કરતા દેશદાઝની સેન્સ હોવી વધૂ જરૂરી છે. તમને ના રમવા બોલાવ્યા એમાં અમારે શરમાવું શું કરવા? અમે તમારી જેમ તો નથી કે તમારે ત્યાં રમવા આવેલા ક્રિકેટરો પર આતંકવાદી હૂમલા કરાવીએ. સોહેલભાઇ જ્યારે શ્રીલંકાના ખેલાડીઓ પર હૂમલો થયો હતો પાકિસ્તાનમાં ત્યારે તમને શરમ નહોતી આવી કે પછી ત્યારે રમતની ઇમેજ ખરાબ નહોતી થઇ?

3. પાકિસ્તાનના રમત મંત્રી ઇજાઝ જકરાની કહે છે,

I am surprised and disappointed at the way we have been treated. It is not a good sign for improving and enhancing sporting ties between the two countries

જકરાની સાહેબ ભારતની ટીમ પાકિસ્તાન સાથે નહીં રમે તો ભારતને કોઇ ફરક નથી પડતો. જો તમને સંબંધો સુધારવાની આટલી જ તાલાવેલી હોય તો આતંકવાદી પ્રવૃત્તિઓ બંધ કરો. સંબંધો આપો આપ સામાન્ય થઇ જશે.

વળી આ ભાઇ આપણા રમત મંત્રીને ફોન કરીને ફરિયાદ કરે છે કે અમને કેમ અપમાનિત કર્યા? ભીખ માંગવાની એ પણ હક્કથી. જો આટલું ખોટું લાગતું હોય તો સિઝન 3 શું કરવા કોઇ પણ સિઝનમાં તમારા ખેલાડીઓને રમવા ના મોકલતા.

4. અબ્દુલ કાદીરે તો બુધ્ધિનું દેવાળું કાઢ્યું હોય એવું નિવેદન આપ્યું. એ કહે છે,

PCB should organised its own league.

If need arises we should hold this league even at a neutral venue and try to invite as many Indian players as possible to give out a clear message we don’t mix sports with politics.

કાદીર સાહેબ જો હોય દમ તો કરો ચાલુ PPL કોણ રોકે છે તમને? જોઇએ કોણ આવે છે રમવા. કાદીર ભાઇ બોલતા પહેલા શું બોલો છો એ તો વિચારો. બકવાસ કરવાનો કોઇ મતલબ છે.

4. જાવેદ મિંયાદાદ જે હમેશા ભારત વિરોધી વલણ ધરાવે છે એ કહે છેૢ

It’s nothing less than humiliation, not only of our cricketers but the whole nation

When we call IPL an ICC approved tournament, it should mean that at least all the test playing countries will get a substantial representation in the event

જાવેદભાઇ કોણે કહ્યું હતું કે અપમાનિત થવા આવો તમે? IPL એ Indian Premier League છે જે ICCના ધારા ધોરણો મુજબ રમાય છે પણ આ કોઇ ICC માન્યતા પ્રાપ્ત tournament નથી. ICC કોઇ પણ દેશના ખેલાડીને રમવા કે ના રમવા દેવા દબાણ ના કરી શકે. જાવેદભાઇ મારે આ વાત તમને સમજાવવી પડે બહુ કહેવાય.

5. ઝહીર અબ્બાસે આ વિશે વ્યક્તવ્ય આપ્યું એ મને એકદમ યોગ્ય લાગ્યું.

if the Pakistan board felt the Indians had done wrong then they should announce a complete boycott of ties with India.

Our players and officials should also not go to India for any reason. But if we want a betterment of ties with India then we should just keep quiet.

ઝહીરભાઇ એકદમ સાચી વાત. જો દમ હોય તો બોયકોટ કરો અને પછી જીવી બતાવો. માંગવું હોય તો બાપ થઇને તો ના જ મંગાય ને? મને લાગે છે કે પાકિસ્તાની પ્રજા હવે એમ માનવા લાગી છે કે ભીખ મેળવવી એ એમનો જન્મસિધ્ધ હક્ક છે.

http://cricket.rediff.com/report/2010/jan/19/pakistan-cricketers-angy-over-ipl-snub.htm

http://www.deccanherald.com/content/47831/pcb-take-up-ipl-snub.html

વળી એક વાત એ પણ છે કે ગઇ સિઝનમાં પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓને પાકિસ્તાનની સરકારે જ રમવાની પરવાનગી નહોતી આપી અને આ વખતે હવે હક્ક કરીને રમવા આવવું છે,  આ કેવું? ભાઇઓ IPL એ કોઇ તમારા બાપદાદાની કંપની નથી કે તમે એમાં જ્યારે મન ફાવે ત્યારે આવો અને મન ફાવે ત્યારે ના આવો. આજ ન્યાયે આ વખતે ઓસ્ટ્રેલિયાના ખેલાડીઓને પણ હાંસિયે મૂકી દેવામાં આવ્યા છે. જો કે એ લોકો આ વાતને લઇને કોઇ કકળાટ નથી કરતા તો તમે શું કરવા કકળાટ કરો છો?

આ આખા ઘટનાક્રમમાં બે વસ્તુઓ મને ગમી.

1. દેશદાઝ, business driven decision કે બીજું કોઇ પણ કારણ હોય પણ ફ્રેંચાઇઝીઓએ પાકિસ્તાનના ખેલાડીઓને પસંદ ના કર્યા.

2. હરાજીમાં મૂકવામાં આવેલા ભારતના એક માત્ર ખેલાડી મોહમ્મદ કૈફને 2.5 લાખ ડોલરમાં લેવામાં આવ્યો. બહારના દેશ વાળા ગજવા ભરી ગયા ને આપણા દેશવાળા જોતા રહી ગયા એવો ઘાટ ના થયો એ ગમ્યું.

Terror in Mumbai

મુંબઇ પર 26/11 ના રોજ થયેલા આતંકવાદી હુમલાના સંદર્ભમાં મેં નીચેની ડોક્યુમેન્ટરી ગઇકાલે જોઇ.

Terror in Mumbai

જો હું ખોટો ના હોઉ તો આ ડોક્યુમેન્ટરી થોડા દિવસ પહેલા બીબીસી પર બતાવવામાં આવી હતી. આ ડોક્યુમેન્ટરીમાં ઘણું બધું ના જોવાયેલું છે અને કેવા ઠંડા કલેજે આતંકવાદીઓ લોકોને મારી રહ્યા હતા એ બતાવાયું છે. સાથે સાથે પાકિસ્તાનમાં આતંકવાદીઓની એમના આકાઓ સાથે થયેલી વાતચીત પણ બતાવાઇ  છે. ખરેખર મોતના ખેલનો તમાશો જોઇને હ્રદય દ્ર્વી ઉઠે એમ છે. કાચા પોચા માણસો એ કદાચ આ ડોક્યુમેન્ટરી ના જોવી જોઇએ.

કસાબનું હોસ્પિટલના બિછાને લેવાયેલું સ્ટેટમેન્ટ જોઇ ખરેખર હું દંગ થઇ ગયો. યુવાનોને કેવી રીતે ગુમરાહ કરાય છે અને ગરીબી માણસ લાખ રૂપિયા માટે પોતાની જીંદગીનો સોદો પણ કરી દે છે એ જાણીને હું સ્તબ્ધ થઇ ગયો.

%d bloggers like this: