S̄wạs̄dī p̣hūkĕt

13-16મી મે દરમ્યાન થાઇલેન્ડના પ્રખ્યાત પર્યટક સ્થળ ફૂકેટમાં મેં સપરિવાર નાનુ વેકેશન માણ્યું. 3-4 દિવસ માટે મીની બ્રેક લઇને મારે ક્યાંક જવું તો હતું પણ ક્યાં જવું એ નક્કી નહોતું થઇ શકતું. ફૂકેટ જવાનો તો મારો જરા પણ વિચાર નહોતો કારણ કે ફૂકેટ દરિયા કિનારે આવેલું પર્યટક સ્થળ છે અને મને દરિયા કિનારે ભટકવું કે ગોરા લોકોની જેમ દરિયા કિનારે પડ્યા રહેવું ગમતું નથી અને આમ પણ મેં બહુ દરિયા કિનારા જોઇ લીધા છે એટલે દરિયો જોવા ડોલર ખર્ચવાની ઇચ્છા ઓછી થાય મને. મારા વિચારેલા સ્થળોના વિકલ્પો માટે ફ્લાઇટની ટિકીટોના ભાવ જોતા જોતા મને બ્રહ્મજ્ઞાન લાધ્યું કે ફૂકેટની ટિકીટ બીજા વિકલ્પો કરતા સસ્તામાં મળી રહી છે એટલે પછી મારા ગજવાના ઉંડાણને ધ્યાનમાં રાખીને ફૂકેટ જવાનું નક્કી કર્યું. આમ પણ હું થાઇલેન્ડ ક્યારેય ગયો નહોતો એટલે પછી થયું કે ચાલો ફૂકેટમાં વેકેશન કરી સર જમીને થાઇલેન્ડને ચૂમતા આવીશું. 🙂

જ્યારે ફ્લાઇટની ટિકીટો બુક કરાવી ત્યારે મને બહુ આશા નહોતી કે ફૂકેટમાં મઝા આવશે. મને એમ જ હતું કે દરિયો શ્વાસમાં ભરી અને થોડુ હરી ફરી આરામ કરીને પાછા આવીશું. ટિકીટો બુક કરાવ્યા પછી જ્યારે નેટ જગતમાંથી ફૂકેટ વિશે માહિતી મેળવી ત્યારે લાગ્યુ કે સાલુ દરિયા સિવાય પણ અહીં બીજુ ઘણું બધું કરી શકાય એમ છે.

ફૂકેટમાં અમે Patong વિસ્તારમાં રહ્યા હતા. Patong બીચ અને એની આજુબાજુનો વિસ્તાર એ ફૂકેટનો કહેવાતો સૌથી વધૂ ધમધમતો વિસ્તાર છે. જો કોઇને ફૂકેટ જવું હોય અને થોડી ચહલ પહલ જોઇતી હોય તો હું Patong વિસ્તારમાં જ રહેવાની ભલામણ કરુ. અમે લોકો Patong Resort હોટલમાં રોકાયા હતા. હોટલનું લોકેશન બહુ સારુ હતું અને જે જોઇએ એ બધું નજીકમાં જ હતું. ડોલર જેટલા ખર્ચ્યા હતા એ પ્રમાણે હોટલમાં સુવિધાઓ બરાબર હતી અને બધી સગવડો સચવાઇ રહે એવી હતી એટલે હોટલનો અનૂભવ ઓકે રહ્યો. હોટલની તકલીફ ખાલી એ હતી કે એ લોકો મફતમાં wifi access નહોતા આપતા અને પૈસા ખર્ચવાની તૈયારી હતી તો પણ એ લોકો જે વ્યવસ્થા કરી આપતા હતા એ વ્યવસ્થા મારા iPhoneને અનૂકુળ આવે એમ નહોતી એટલે 4 દિવસ નેટ જગતથી ફરજિયાત દૂર રહેવું પડ્યું Patong વિસ્તાર ફૂકેટ વિમાનતલથી થોડો દૂર છે. ટ્રાફિક ના હોવા છતા પણ અમને ટેક્ષીમાં વિમાનતલથી હોટલ સુધી પહોંચતા લગભગ કલાક જેટલો સમય લાગ્યો.

 Paton Resort the hotel where we stayedHotel's waiting lounge n bar for guests

 

 

 

 

 

 

 

ફૂકેટ જઇને શું કરવું એ વિશે પહેલેથી કોઇ કાર્યક્રમ નક્કી નહોતો. સામાન્યત: હું જ્યારે પણ વેકેશન માટે જતો હોઉં છું ત્યારે સિંગાપોરથી જ એક એક દિવસનો કાર્યક્રમ નક્કી કરી લેતો હોઉ છું પણ આ વખતે ફૂકેટ માટે એવી કોઇ તૈયારી કરી નહોતી એટલે હોટલ પર પહોંચી જરા ફ્રેશ થઇ તરત જ અમે લોકો માર્કેટમાં ઉપડ્યા જેથી બીજા દિવસે સવારનો ક્યાંક જવાનો કાર્યક્રમ ગોઠવી શકીએ. માર્કેટમાં ચારે બાજુ ટુરિસ્ટ સેન્ટરોનો રાફડો હતો. (આટલા બધા વિકલ્પો જોઇને મને પેલી પંક્તિઓ યાદ આવી ગઇ "દો રંગી દંભી દુનિયામાં વ્હાલા કોને કહેવા….." :)) આમ પણ પર્યટક સ્થળો પર લૂંટાલૂંટ જ ચાલતી હોય છે એટલે હું કાંઇ પણ ખરીદુ મને કાયમ એમ જ થયા કરે કે આ સાલો મને છેતરવા જ બેઠો છે 🙂 અમે 4-5 જગ્યાએ અલગ અલગ ટુરો માટે પૂછપરછ કરી જોઇ અને ભાવપત્રકનો અને શું શું ફરવુ એનો અંદાજો લઇ લીધો. પછી પહોંચ્યા અમે એક નાનકડા રોડ સાઇડ ટુરીસ્ટ સેન્ટર પાસે. ત્યાં જે મહિલા હતી એણે અમને બહુ સારી રીતે બધું સમજાવ્યુ અને અમને એના અલગ અલગ ટુર માટેના ભાવ પણ બરાબર લાગ્યા. છેવટે કલાક સુધી અમે ત્યાં જ રોકાયા અને એક ખરા ગુજરાતીને છાજે એમ ભાવમાં રકઝક કરી કરીને આખરે ત્રણે દિવસની બધી ટુરો અને કાર્યક્રમો અમે એ ટુરિસ્ટ સેન્ટર પરથી નક્કી કરી લીધી. બધી ટુરો નક્કી થઇ ગઇ એટલે મગજ પરનો ભાર થોડો હળવો થઇ ગયો અને હ્રદયમાં પણ હળવો હળવો આંતરિક આનંદ હતો કે ખેંચી ખેંચીને ભાવ કરાયા છે અને આપણને દુનિયાથી સૌથી સારી ડીલ મળી છે. 🙂 ખાલી એક જ વાતની શંકા હતી કે સાલુ બધું પાકુ કરી તો નાંખ્યું છે પણ બધુ પાર ઉતરશે કે કેમ, છેતરામણી તો નહીં થાય ને? પણ God is great!! ત્રણ દિવસ દરમ્યાન બધી ટુરો એકદમ સરસ રહી અને કોઇ સમસ્યા ના થઇ.

દિવસ – 1 :
ફૂકેટમાં પહેલો દિવસ અમે સમુદ્રમાં અને ટાપુઓમાં વિતાવ્યો. 3-4 અલગ અલગ ટાપુઓ પર અમે રખડ્યા. ઘણાં બધાં ફોટા પાડ્યા અને એ ફોટા પાડવામાં પણ ઘણાં નખરા કર્યા. પહેલી વખત કેનોઇંગ પણ કર્યું અને સમુદ્ર વચ્ચે કોતરાયેલી ગુફાઓ પણ જોઇ. એકંદરે દિવસ એકદમ સરસ રહ્યો અને ટૂર માટે ખર્ચેલા  પૈસા એકદમ વસૂલ.

close upTime to sit back n relax

 

 

 

 

 

woow... one more master shot... thanks to my boat man...I don't remember the name but so many movies has this standup rock

 

 

 

 

 

 

 

 

 

દિવસ આખો સરસ પસાર થયો તો રાત એનાથી પણ વધારે રંગીન રહી. સમુદ્રમંથન કરી અમે સાંજે લગભગ છ વાગ્યે પાછા આવ્યા અને પછી તરત 8 વાગ્યે અમે કેબ્રે શો જોવા ગયા. "The Simon Cabaret Show" ફૂકેટનો બહુ જાણીતો શો છે. આ શોની એક વિશેષતા છે કે આ શોમાં કોઇ પણ સ્ત્રી ભાગ નથી લેતી. Transgenders/LadyBoy વિશે સાંભળ્યું જ હશે બધાએ (જો ના જાણતા હો તો ગુગલ શરણે જાઓ). આ શોમાં LadyBoy જ ભાગ લે છે. નીચેના ફોટામાં તમે જેને પણ જોઇ રહ્યા છો એ કોઇ પણ સ્ત્રી નથી. We went for very famous Simon Cabaret show... The show by all transgenders/shemales perhaps

n all beauties(once again not beauties trans..) lined up to show case their talent

 

 

 

 

 

Well just to remind all these beauties are not women!!!DSCF3555

 

 

 

 

 

 

શો કેબ્રે કહેવાય છે પણ એમાં એટલી અભદ્રતા નથી. જો તમે બોલીવૂડ મૂવી જોઇ શકતા હો તો તમે આ શો પણ જોઇ જ શકો. અમે વળી VIP કેટેગરીની ટિકીટ લીધી હતી એટલે બીજી હરોળમાં એકદમ નજીકથી જ આખો શો જોવાની ખૂબ મઝા આવી. શોમાં જુદી જુદી ભાષાના એટલે ચાઇનીઝ, થાઇ, અંગ્રેજી અને આપણી હિન્દી ભાષાના ગીતો પર સરસ કાર્યક્રમ અને નૃત્યો રજૂ થયા હતા. નર્તકો (એટલે કે બાઇ કમ ભાઇ લોકોએ) હિન્દી ભાષી ગીતમાં "ઓમ શાંતિ ઓમ"ના ધૂમ તા.. ના… ગીત પર અફલાતૂન નૃત્ય રજૂ કર્યું હતું. એમની વેશભૂષા ખરેખર અદ્દ્ભૂત હતી. મને લાગે છે આ ગીતને આ નર્તકોએ જે રીતે રજૂ કર્યું હતુ એ રીતે ફરીથી રેકોર્ડિંગ કરીને મૂવીમાં મૂકવું જોઇએ. દરેક નૃત્યમાં નર્તકોનો પહેરવેશ અને મેક અપ અદ્દ્ભૂત હતો. જો તમને ખબર ના હોય શો જોતા પહેલા કે આ બાઇ કમ ભાઇ લોકોનો શો છે તો ભાગ્યે જ કોઇને શંકા જાય કે આ નૃત્યકારો બધા બાઇ નથી. વિભાને પણ શો પત્યા પછી મેં કહ્યું ત્યારે એને ખબર પડી. શો ની કિંમત આમ જોવા જઇએ તો બહુ મોંઘી નહોતી (લગભગ 900 ભારતીય રૂપિયામાં) અને મનોરંજન ભરપૂર રહ્યું. વળી કશુંક નવું જોવાનો આનંદ પણ થયો. ફૂકેટ જાઓ તો આ શો જરૂરથી જોવો જોઇએ. છેવટે  રાતના 12 વાગ્યાની આસપાસ અમે હોટેલ પાછા આવ્યા અને નિંદ્રાધીન થયા.

દિવસ – 2 :
બીજા દિવસે સવારે અમારે જવાનું હતું બાઇકીંગ અને મોટરીંગ માટે. મેં બાઇકીંગની જગ્યાએ મોટરીંગ પસંદ કર્યું હતું જેથી કરીને રુહી સાથે જઇ શકાય. જો કે એમાં બહુ મઝા ના આવી. એ લોકો ખુલ્લા રોડ પર સામાન્ય ટ્રાફીક પર આ બધી મઝા કરાવતા હતા અને એમની ગાડીઓ જરા Hyper હતી એટલે એકદમ ઝડપથી એને કાબૂમાં લાવવી પણ મૂશ્કેલ હતી. એક વખત તો રસ્તાની બાજુ પર આવેલી રેલીંગ સાથે મેં અથડાવી પણ દીધી. જો કે મેં અને રુહીએ સીટ બેલ્ટ બાંધેલો હતો એટલે કોઇ ઇજા ના થઇ. મને આમાં કોઇ નવીનતા ના લાગી એટલે બહુ મઝા પણ ના આવી.

 Front viewRuhi is ready for driving

 

 

 

 

 

 

 

આ કામ બહુ જલ્દી પતી ગયું એટલે હોટલ પર આવી થોડી વાર બેસીને અમે લોકો શોપિંગ કરવા માટે નીકળ્યા. શોપીંગ કરવા માટે "Jung Ceylon" મોલ હોટલની નજીક જ હતો. આ મોલ કદાચ Patong વિસ્તારમાં આવેલો એકમાત્ર મોલ છે પણ સારો મોલ છે. લગભગ દરેક વસ્તુ મોલમાંથી મળી રહે એવું હતું.

Well... everything is there in Jung Ceylon....DSCF3774small shops set up in boat inside the mall

 

 

 

 

 

 

મોલમાં જઇને પહેલા મેકડોનાલ્ડમાં જઇને થોડી પેટ પૂજા કરી. રુહીને ફ્રેંચ ફ્રાઇઝ મળે એટલે બીજું કાંઇ ના જોઇએ. ત્યાંથી 18 જ બ્હાટમાં (લગભગ 75 સિંગાપોર સેન્ટ) આઇસ્ક્રીમ પણ લીધો. પછી મોલમાં થોડું ઉપર નીચે ફરીને CareeFour ગયા. ત્યાંથી થોડીક લોકોને આપવા માટે ગીફ્ટો, ચોકલેટો અને બીજી પરચૂરણ વસ્તુઓની ખરીદી કરી. મારા માટે અમુક બ્રાન્ડેડ કપડા જોયા પણ સિંગાપોર કરતા પણ વધારે મોંધા પડે એમ હોવાથી માંડી વાળ્યું. લોકલ માર્કેટમાં પણ થોડું ફર્યા. ત્યાર બાદ હોટલ પર પાછા આવી મેં અને રુહીએ હોટલના સ્વિમીંગ પૂલમાં ઝંપલાવ્યું. રુહીને બહુ દિવસ પછી પૂલમાં નહાવાની મઝા આવી અને મેં પણ સ્વિમીંગનો થોડો અભ્યાસ કરી લીધો. રુહી સાથે પૂલમાં બોલ સાથે પણ રમ્યો. સાંજનો કાર્યક્રમ નક્કી હતો. સાંજે અમારે Phuket Fantasea જવાનું હતું.  Phuket Fantasea શું છે એ વિશે મને બહુ ખ્યાલ નહોતો પણ બધાએ અભિપ્રાય આપ્યો હતો કે ત્યાં જવું જોઇએ એટલે પછી ત્યાંનો કાર્યક્ર્મ બનાવ્યો હતો. નામ મુજબ આ જગ્યા એક ફેન્ટસી લેન્ડ જેવી છે. મોટાઓ કરતા નાના છોકરાઓને વધારે મઝા આવે એવી જગ્યા છે. ગેમીંગ ઝોન, કાર્ટૂન પાત્રો, હાથીઓ અને બીજી ઝાકમઝોળમાં  તમારો સમય ક્યાં પસાર થઇ જાય એ ખબર ના પડે. અહીં વાઘના બચ્ચાઓ પણ પાળવામાં આવે છે અને એમને બોટલથી દૂધ પિવડાવતા પણ મેં જોયા. વાઘ દૂધ પણ પીએ એ પહેલી વાર જ્ઞાન લાધ્યું. 🙂 છેવટે જે મુખ્ય શો હતો એ જોવા માટે અમે ગયા. શો માટે બહુ વિશાળ મંચ હતો લગભગ 15-20 હાથી આરામથી ઉભા રહી શકે એટલો મજબૂત પણ હતો. પ્રેક્ષકો માટેની બેઠક વ્યવસ્થા પણ બહુ વિશાળ હતી. લગભગ 3000 માણસો એક સાથે બેસી શકે એવી વ્યવસ્થા હતી. વળી આ બેઠકો વચ્ચેથી શો દરમ્યાન હાથી અને બીજા અમુક પ્રાણીઓ પસાર થઇ શકે એવી પણ વ્યવસ્થા હતી. આ શો માટે અને થોડું ફરવા માટે ખાલી 3-4 કલાકમાં 4500 બ્હાટ (લગભગ 6500 રૂપિયા)  ખર્ચ્યા હતા. મને ખર્ચેલા પૈસા પ્રમાણે શો ઠીક ઠાક લાગ્યો. તેમ છતાં પણ જો ફૂકેટ ગયા હો તો આ જગ્યા જોવી જ રહી. જે લોકો પહેલી વાર ભારત બહાર આવ્યા હોય એમને આ જગ્યા બહુ પ્રભાવક લાગશે.

DSCF3599So many elephants in this picture....Monkey riding the Rickshaw.... Now this is truly fantastic fantasy :)So cute.... Do jism... ek jaan...

 

 

 

 

 

 

રાત્રે લગભગ 12 વાગ્યાની આસપાસ હોટલ પર પાછા આવ્યા અને ઇન્ડિયન રેસ્ટોરન્ટમાં જમવા ગયા. પણ જમવાનું સાવ ફાલતુ હતુ અને  રેસ્ટોરન્ટવાળાએ સરસ પૈસા પડાવ્યા. ફૂકેટમાં કોઇ સારી ઇન્ડિયન રેસ્ટોરન્ટ હોય એવું મને લાગ્યું નહીં. છેવટે હોટલ પર આવીને નિંદ્રાધીન થયા.

દિવસ – 3 :

રુહી આ દિવસ માટે સૌથી વધારે રાહ જોઇ રહી હતી કારણ કે અમારે Elephant Safari, Moneky Show, Snake Show અને Baby Elephant Show જોવા જવાનું હતું. હાથીની સવારી કરવાની તો મઝા આવી. જો કે હાથીને અમારા જેવા હાથીઓને ફેરવવાની 100% મઝા નહીં આવી હોય :). હાથીની સફારી પતાવી અમે લોકો વાંદરાઓનો કાર્યક્રમ જોવા ગયા. ત્યાં બધા પૂર્વજો જોડે મઝા કરી. પછી સર્પોનો કાર્યક્રમ જોવા ગયા સર્પો બાદ હાથીના બચ્ચાનો ખેલ જોવા ગયા.

Kiss of Deathn I'm on.....now balancing on hand...Trust me the load was heavy n snake was all set to piss my neck....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

આમ જોવા જઇએ તો દરેક શોમાં કશું અદ્દ્ભૂત કહી શકાય એવું નહોતું પણ તેમ છતાં અમને બધાને મઝા આવી. સિંગાપોરના પ્રાણી સંગ્રહાલયમાં પ્રાણીઓના અદ્દ્ભૂત શો જોયા હોય તો આવા શોની બહુ નવાઇ ના લાગવી જોઇએ પણ અમુક વખતે તમને સાદગી વધારે આકર્ષી જતી હોય છે. આ બધા શો ગમવાનું કારણ પણ કદાચ સાદગી જ હતી. સિંગાપોરમાં જોયેલા બધા શોમાં એક વેપારી વૃત્તિ જેવું વધૂ લાગે જ્યારે અહીં શોના સંચાલકો બહુ સરળ હતા અને તમને પ્રાણીઓ હાથમાં આપીને તમને સમજાવતા કે પ્રાણીઓ સાથે ફોટા પણ પાડવા દેતા હતા. સિંગાપોરમાં આ પ્રાણીઓને પ્રશિક્ષણ આપવા જેટલા રૂપિયા અને વ્યવસ્થાઓ ઉપલબ્ધ હશે એના કરતા દસમા ભાગની સુવિધાઓ પણ એમની પાસે નહોતી પણ છતાં એ લોકોએ ઇમાનદારીપૂર્વક દરેક પ્રાણીઓ પાછળ મહેનત કરી હતી અને  કાર્યક્રમમાં એ લોકોએ પ્રાણીઓ પાછળ કરેલી મહેનત દેખાઇ આવતી હતી. એકંદરે મઝા આવી અને ફરી પૈસા વસૂલ 🙂 છેવટે બધાં શો પતાવી પાછા આવ્યા અને પીઝા હટ્ટમાં જઇને પીઝા ઝાપટ્યા. સિંગાપોર કરતા લગભગ થોડું સસ્તુ હતું. અમે ત્રણે જણાએ વ્યવસ્થિત ધરાઇને પીઝા ખાધા. ત્યારબાદ લોકલ માર્કેટ થોડું ફરી આવ્યા. હું હોટલની પાછળ આવેલા દરિયાકિનારે એક ફટાફટ આંટો પણ મારતો આવ્યો. આખરે દરિયા કિનારે આવ્યા હોઇએ અને દરિયો શ્વાસમાં ભર્યા વગર પાછું થોડી જવાય? ત્યાં સુધીમાં તો 4:30 જેવું થઇ ગયું હતું. 5 વાગ્યે પાછું એરપોર્ટ જવા નીકળવાનું હતું. એરપોર્ટ પર જલ્દી પહોંચી ગયા હતા થોડા અને ત્યાં રુહી સાથે થોડી મસ્તી કરી. સિંગાપોર રાત્રે ઘરે પહોંચતા પહોંચતા 1 વાગી ગયો હતો.

ફૂકેટનું વેકશન એકંદરે સારુ રહ્યું અને નીચે ફૂકેટ, થાઇલેન્ડ અને વેકેશન વિશે મારી ટિપ્પ્ણીઓ અને અવલોકનો :

Sà-wàd-dee(kâ/kráb) means greeting in thai language... I found Thai people very welcoming and soft... I loved their way of greeting the guests with folded hand... similar to Indian style1. મને થાઇલેન્ડના લોકો શાલીન અને મહેનતુ લાગ્યા. તમે હોટલમાં સવારે નાસ્તો કરવા જાઓ કે કોઇ જગ્યાએ ખરીદી કરો કે કોઇ પર્યટક સ્થળે જાઓ ત્યારે તમારુ સ્વાગત અચૂકપણે તેઓ બે હાથ જોડીને આવકારો આપીને કરશે. મને એમની આ રીતે આવકાર આપવાની પધ્ધતિ ખૂબ  ગમી.

2. ફૂકેટમાં જે લોકો ત્યાંના રહેવાસીઓ છે તેઓ પ્રવાસીઓનું મહત્ત્વ સમજે છે અને તેઓ પ્રવાસીઓને છેતરવાની નીતિ નથી રાખતા. સાથે સાથે પ્રવાસીઓને સારો અનૂભવ થાય એ માટે પ્રયત્નશીલ હોય છે. (જો કે આ મારા વ્યકતિગત અનૂભવ પરથી કહુ છું કદાચ કોઇને ખરાબ અનૂભવો પણ થયા હોય) જે લોકો ગોવા ગયા હશે એમને ખબર જ હશે કે ત્યાંના રહેવાસીઓ કેવા છે.

3. ફૂકેટમાં Beach અને Bitch બન્ને છે. થોડામાં ઘણું સમજો. 🙂 અહીં બધું જ છે એટલે જેને જેવો આનંદ જોઇએ એવો આનંદ લૂંટે. ફૂકેટમાં દરિયા કિનારો છે પણ એના સિવાય પણ ઘણું બધું છે. હું જો વધૂ 2 દિવસ રોકાયો હોત તો કદાચ ડાઇવિંગ, વોટર સ્પોર્ટસ, કીક બોક્સિંગ વગેરે કરી શક્યો હોત.

4. ફૂકેટમાં સૌથી વધારે પ્રવાસીઓ આવે છે ઓસ્ટ્રેલિયા અને મધ્યપૂર્વી એશિયાના દેશોમાંથી. ઓસ્ટ્રેલિયનો અહીં વધારે આવે એ તો સમજી શકાય કારણ કે ઓસ્ટ્રેલિયનોને ફૂકેટ નજીક પડે અને સસ્તુ પડે પણ આરબો કેમ અહીં મોટી સંખ્યામાં આવે છે એ હું ના સમજી શક્યો. આરબો પોતાની બીબીઓને માથાથી પગના નખ સુધી ઢાંકીને લઇને આવ્યા હોય તો એની બાજુમાં જ કોઇ ઓસ્ટ્રેલિયન સ્ત્રી પોતાના પુરૂષ મિત્ર સાથે બિકીનીમાં બિન્દાસ્ત બેઠી હોય એવું  પણ બને. અમે પહેલા દિવસે બોટમાં ગયા હતા ત્યારે જ આવો અનૂભવ અમને થઇ ગયો. 🙂

5. ફૂકેટમાં હલકા ઓસ્ટ્રેલિયનોનો બહુ ત્રાસ છે. કદાચ એ હલકા લોકોના લીધે જ ફૂકેટની પથારી ફરશે કોઇ દિવસ.

6. ફૂકેટમાં ઘણા ભારતીયો દુકાનો અને રેસ્ટોરન્ટ ખોલીને બેસી ગયા છે અને એમનો અભિગમ પ્રવાસીઓ પ્રત્યે ખાસ કરીને તો સફેદ ચામડી સિવાયના પ્રવાસીઓ પ્રત્યે બહુ ખરાબ હોય છે. લાગે છે આ બધા લોકો ગોવાથી આવેલા હશે.

7. ફૂકેટ મારી ધારણા કરતા મને મોંધું પડ્યું. મારો ખર્ચા માટે જે અંદાજ હતો એના કરતા લગભગ 20-30% જેટલો ખર્ચો વધારે થયો. હવે આ મહિને એ બધા ક્રેડિટ કાર્ડના બીલો ચૂકવવાના છે 🙂

8. અત્યાર સુધી હું જે પણ દેશોમાં ગયો છું એ બધાં કરતા થાઇલેન્ડના વિઝીટર વિઝા મને વધારે મોંઘા પડ્યા. પાસપોર્ટ દીઠ વિઝીટર વિઝાના 1000 બ્હાટ (એટલે કે લગભગ 42 સિંગાપોર ડોલર = 1500 રૂપિયા)  મારા મતે આ ફી બહુ વધારે કહેવાય.

9. થાઇ મસાજ માટે સમયના અભાવે ના જઇ શક્યો એનો અફસોસ રહી ગયો. 😦

હવે જ્યાં સુધી ઇન્ડિયા વેકેશન માટે ના જઇએ ત્યાં સુધી બધાંના પાસપોર્ટ લોકરમાં. 🙂 જોઇએ હવે પછી વેકેશનનો કાર્યક્રમ ઇન્ડિયા સિવાય ક્યાં અને ક્યારે બને છે?

બાબાઓના સામ્રાજ્ય

આજે હું સિંગાપોરમાં આવેલા આર્યસમાજના બિલ્ડીંગ પાસેથી પસાર થઇ રહ્યો હતો. ત્યાં જોયું તો નીચે આવેલા પ્રાર્થનાખંડની મધ્યમાં એક મોટો સત્ય સાંઇ બાબાનો ફોટો મૂકેલો હતો.

મને થયું કે મર્યા પછી પણ બાબાઓ લોકોના દિલો દિમાગથી દૂર નથી થઇ રહ્યા અને પછી મારે શું કરીને હું ત્યાંથી રવાના થયો. ઘરે આવીને ટાઇમ્સ ઓફ ઇંડિયામાં નીચેની લિંક પર મારી નજર ગઇ.

http://timesofindia.indiatimes.com/india/98-kgs-gold-Rs-12-crore-cash-found-in-Sathya-Sai-Babas-chamber/articleshow/8891143.cms

સત્ય સાંઇ બાબાના રૂમમાંથી 11.56 કરોડ રોકડા, લગભગ 100 કિલો જેટલુ સોનું અને 307 કિલો જેટલી ચાંદી મળી આવી. 100 કિલો સોનાની કિંમત ગણવા જાઓ તો આજની કિંમત પ્રમાણે લગભગ 200 કરોડ જેવી થાય અને ચાંદીની કિંમત લગભગ 2 કરોડ જેવી થાય. આમ એકંદરે બાબા પોતાના રૂમમાં જ કરોડોમાં રમી રહ્યા હતા. હવે આ સોનુ, ચાંદી અને રોકડા ક્યાંથી આવ્યા એની ચિંતા જવા દો તો પણ એ સવાલ તો થાય ને કે સન્યાસી માણસ કે જે પોતાની જાતને ભગવાન તરીકે ઓળખાવતો હોય એ માણસને નાણાની આટલી નિકટતા રાખવાની શુ જરૂર હશે? સંન્યાસનો અર્થ હવે ખાલી કપડાનો રંગ બદલવો એટલો જ રહી ગયો છે? ભગવા ધારણ કર્યા બાદ પણ જો પૈસાની અને પ્રસિધ્ધિની ભૂખ ના ભાંગતી હોય તો સંન્યાસનો શું મતલબ છે? સન્યાસી કોને કહેવાય કે જેનામાં ત્યાગ અને અપરિગ્રહતાની ભાવના હોય. હવે બાબાઓએ સંન્યાસની વ્યાખ્યા જ બદલી નાંખી છે. મને લાગે છે કે હવે આવનારા સમયમાં બાબાઓની એક અલગ ઇન્ડસ્ટ્રીઝ હશે. બાબાઓ પોતાની કંપનીના લિસ્ટીંગ શેરબજારમાં કરતા હશે અને બાબાઓના સામ્રાજ્યના !merger અને acquisition થતા હશે. બાબાઓ જેટ સેટીંગ લાઇફ જીવતા હશે. લોકો પણ બાબાઓના સામ્રાજ્યામાં પોતાનો ભાગ (i.e. ધંધાની ભાષામાં stack ) લઇને બેઠા હશે. જેમ સિનીયર અંબાણીના મૃત્યુ બાદ બન્ને ભાઇઓ ઝઘડ્યા એમ બાબાઓના મર્યા બાદ એમના અનુયાયીઓ પણ વર્ચસ્વ માટે ઝઘડશે. આ બધું જ થશે અને પબ્લિકને કોઇ ફરક પણ નહીં પડે.

મને વ્યક્તિગત રીતે આ બાબાઓની બહુ ચિતરી છે. હું વ્યક્તિ પૂજાનો એકદમ વિરોધી છે. આવા બાબઓ પ્રત્યે એમના કરેલા કર્મો અનુસાર કદાચ મારા મનમાં સમ્માનની ભાવના તો જાગે પણ હું ક્યારેય એમને ભગવાન તરીકે કે ભગવાનના પર્યાય તરીકે ના સ્વિકારી શકું. પ્રમુખ સ્વામી હોય કે પછી મોરારી બાપૂ હોય બહુ બહુ તો મને એમના પ્રત્યે સમ્માનની ભાવના જાગે પણ હું એમના ફોટા ભગવાનની બાજુમાં મૂકીને પૂજી ના શકુ. આપણે એ સમજી લેવું જોઇએ કે માણસ એ માણસ જ છે અને એને ભગવાન બનાવવાનું રહેવા દેવુ જોઇએ.

અત્યાર સુધીમાં સંન્યાસી તરીકે જો મને સૌથી વધૂ કોઇ પ્રભાવિત કરી શક્યુ હોય તો એમનું નામ છે જૈન મુનિ શ્રી હિતરૂચિ વિજયજી મહારાજ. એમના વિશે મને ખાલી આટલી માહિતી વીકીમાંથી મળી. જ્યાં સુધી મારી જાણકારી છે (આજથી 5 વર્ષ પહેલા જ્યારે ઇંડિયા છોડ્યું એ વખત સુધીની)  ત્યા સુધી એમણે સફેદ કપડા ધારણ કર્યા બાદ ખરેખર એક ઉદાહરણીય જીવન જીવ્યું છે અને એક સંન્યાસી જીવન કોને કહેવાય એ વિશે એક માપદંડ બનાવ્યો છે. (હવે મારુ આ લખવા પાછળનો ઉદ્દેશ્ય જૈન ધર્મને અને આ ધર્મના સાધુઓને મહાન બતાવવાનો અને સ્વામી નારાયણ અને બીજા સંપ્રદાયને નીચો બતાવવાનો નથી. માટે કોઇએ ધર્માંધતા ના લાવવી.)

સત્ય સાંઇ બાબાના સમર્થકો હવે એમણે દબાવી રાખેલા આવા બેનામી ધન વિશે જાણીને થોડું સમજે તો સારુ. Youu Tube પર સત્ય સાંઇબાબાના અનેક વિડીયો છે એ જોઇ લેવા વિનંતી.

ઇમેજ : ગુગલ ઇમેજીસમાંથી – NDTV Express

નવી ખરીદી : Thinkpad E420

ગયા અઠવાડિયે સિંગાપોરમાં ચાર દિવસ માટે PC Show નં આયોજન થયું હતું. (આ જ વિષય પર પહેલા પણ અહીં લખ્યું હતું.) PC Showમાં એક જ છત નીચે બધી ઇલેક્ટ્રોનીક વસ્તુઓ મળી રહે છે. આ શો દરમ્યાન ભાવમાં થોડી છૂટછાટ હોય છે. ભાવમાં છૂટછાટ તો ઠીક છે પણ સાથે સાથે ઘણી બધી મફતની વસ્તુઓ i.e. Freebies ખરીદી સાથે મળતી હોય છે જેમ કે સામાન્યત: વસ્તુ સાથે એક વર્ષની વોરંટી મળતી હોય છે પણ અહીંથી ખરીદી કરો તો ઘણી વખત 3 વર્ષ સુધીની વોરંટી મળે અથવા તમે નોટબુક ખરીદો તો એની સાથે 2-4 જીબી મેમરી અથવા 200-300 જીબી વધારાની હાર્ડ ડીસ્કનું અપગ્રેડ મફતમાં મળી જાય, કેમેરા ખરીદો તો લેન્સની ક્લિનીંગ કીટથી માંડીને વધારાના મેમરી કાર્ડ વગેરે મફતમાં મળે,વગેરે વગેરે… આ Freebies જ મારા મતે આ શોનું મુખ્ય જમા પાસુ છે.

સિંગાપોરમાં ટેકનોલોજી બહુ ઝડપથી આવી જાય છે અને બહુ ઝડપથી ગાયબ પણ થઇ જાય છે. એનું કારણ છે કે અહીંના લોકો ગાંડા છે ગેઝેટો અને ટેકનોલોજી પાછળ. અહીંના બચ્ચા બચ્ચા પાસે હાથમાં iPhone4 (iPhone 3G કે iPhone 3G S નહીં) હોય છે. iPad હોવું એ અહીં બહુ મોટી વાત નથી. CRT ટીવી કે પ્લાઝમા ટીવી તો અહીં શોધે પણ જડે એમ નથી. LCD ટીવીના પણ હવે અહીં વળતા પાણી છે. ડિજીટલ કેમેરા કરતા લોકો DSLR વધૂ વાપરે છે. જ્યારે પણ આવા શો થાય ત્યારે પબ્લિક અહીં ભરી ભરીને બદલાતી ટેકનોલોજી પ્રમાણે વસ્તુઓ ખરીદતા હોય છે. આ વખતે લોકોએ ઢગલાબંધ LED TV ખરીદ્યા છે. (ફક્ત 700 સિંગાપોર ડોલરમાં 32" LED TV) આજ કાલ સિંગાપોરનો ડોલર પણ મજબૂત છે એટલે વસ્તુ પહેલા કરતા સસ્તા ભાવમાં પડે છે.

હવે જ્યારે આવા લોભામણા શો થતા હોય તો આપણને પણ ટેકનોલોજી પ્રમાણે અપગ્રેડ થતા રહેવાનું મન થાય. છેલ્લા કેટલાક વખતથી મારુ નોટબુક સાજુ માંદુ રહેતું હતું. એની બેટરી તો ચાલતી જ નહોતી અને હમણાં હમણાં એના કી બોર્ડમાં પણ લોચા થયા હતા. મારા નોટબુકની ત્રણ વર્ષની વોરંટી પતી ગઇ છે એટલે હવે નોટબુકની બિમારી પાછળ મારે મારા ડોલર ખર્ચીને એની દવા કરાવવી પડતી હતી અને અહીં સિંગાપોરમાં કોઇ વસ્તુને રીપેર કરાવવી એટલે ઘાટ કરતા ઘડામણ મોંઘું પડે એવી હાલત છે. એટલે પછી વિચાર્યું કે નવું નોટબુક જ લઇ લઇએ. ટેકનોલોજી પ્રમાણે અપગ્રેડ થઇ જાય નોટબુક અને વોરંટીની પણ માથાકૂટ નહીં. નોટબુક કયું લેવું એ વિશે કશું નક્કી નહોતું. એટલે પછી ગયા શનિવારે શોમાં જઇને સર્વે કરી આવ્યો અને રવિવારે જઇને ખરીદી લીધું નવું નોટબુક.

મેં મારુ હાલનું નોટબુક 2900 સિંગાપોર ડોલરમાં લીધું હતું એ જ પ્રકારનું ThinkPad નોટબુક શોમાં 1600 સિંગાપોર ડોલરમાં હતું. 700 ડોલરથી માંડીને 2000-3000 સિંગાપોર ડોલર સુધીના નોટબુક હતા. મારુ હાલનું નોટબુક એ Thinkpadનું બિઝનેસ મોડેલ છે અને મને બિઝનેસ મોડલનો જ ચસ્કો છે એટલે પછી નક્કી કર્યું કે નવું નોટબુક પણ બિઝનેસ નોટબુક કેટેગરીનું જ લેવું. છેવટે મેં પસંદગી ઉતારી Thinkpad E420 પર. આ નોટબુક એ Thinkpadનું entry levelનું બિઝનેસ મોડેલ છે. વળી એનો દેખાવ પણ મને ગમે એવો છે. i5 પ્રોસેસર – 6 GB RAM, 500 GB હાર્ડ ડીસ્ક, Windows 7 Professional – 64 bit,બીજી મફતિયા ગીફ્ટો અને 50 સિંગાપોર ડોલરના વાઉચર. Total Damage – 1200 સિંગાપોર ડોલર.

e420-earth-friendly-business

હવે નવા નોટબુકને વાપરવા માટે તૈયાર કરી રહ્યો છું. આ વખતે Lenovoનું નોટબુક મારો સારો સાથ આપશે એવી આશા રાખું.

Men v/s Women

અમારી ઓફિસમાં લંચ ટાઇમ દરમ્યાન ઘણી વખત સેમિનાર કે જ્ઞાનવર્ધક કાર્યક્રમો ગોઠવાતા રહેતા હોય છે. ગયા અઠવાડિયે આ અંતર્ગત એક સરસ સેમિનાર રાખવામાં આવ્યો હતો. કાર્યક્રમનું શીર્ષક હતુ “Resolving Conflicts – Working out Disagreements”. Conflicts જીવનમાં થતા જ રહેતા હોય છે પછી એ ઘર હોય કે ઓફિસ હોય. જો કે આ કાર્યક્રમમાં માત્ર ગૃહસ્થ જીવનમાં થતા વૈચારિક મતભેદ વિશે વાત કરવામાં આવી હતી (કારણ કે કંપની Work – Life balanceમાં માને છે :)) કાર્યક્રમ માટે વક્તા Touch Communit Services માંથી બોલાવવામાં આવ્યા હતા. વક્તા એકદમ શાંત ચિત્ત અને પીઢ લાગી રહ્યા હતા. (આમ પણ આવા વિષય માટે Cool speaker જ જોઇએ). વક્તાએ બહુ સરસ રીતે પોતાના અને બીજાના અનૂભવો સાથે આ વિષય પર રજૂઆત કરી અને એકંદરે મને કાર્યક્રમ રસપ્રદ લાગ્યો.

સ્ત્રી અને પુરૂષ વચ્ચે જો મતભેદો નિવારવા હોય તો પહેલા સ્ત્રી અને પુરૂષ વચ્ચેનો તફાવત સમજવો રહ્યો એટલે વક્તા એ શરૂઆત કરી સ્ત્રી અને પુરૂષ વિશેના મૂળભૂત તફાવતથી. એમનો સૌથી પહેલો મૂદ્દો હતો :

A Woman is an Emotional Feeler

A Man is a Logical Thinker

Language spoken by women is an expression of what she Feels.

Language spoken by men is an expression of what she Thinks.

એક્દમ સાચી વાત એમણે કરી. સ્ત્રી અને પુરૂષ વચ્ચે મુખ્ય વૈચારિક તફાવત છે કે સ્ત્રી હંમેશા દિલથી વિચારે છે જ્યારે પુરૂષ હંમેશા દિમાગથી વિચારે છે (Courtshipના સમયગાળાને બાદ કરતા 🙂 ) ધારો કે કોઇ કામ હશે તો સ્ત્રી એમ કહેશે કે ચાલો આ કરીએ જ્યારે પુરૂષ પહેલા એમ કહેશે કે શું કામ કરવું છે એ કામ? સ્ત્રી લાગણીઓના બંધનમાં બંધાયેલી હોય છે જ્યારે પુરૂષ હંમેશા તર્કસંગતતા શોધતો રહેતો હોય છે.

બીજી વાત વક્તાએ કરી કે

Women are interested in Details, the nitty-gritty.

Men are interested in the Principles, abstract, philosophy, the gist.

આ વાત સાથે પણ હું મહદ્દઅંશે સહમત થાઉ છું. સ્ત્રી અને પુરૂષની ખરીદી કરવાની પધ્ધતિ એ આ વાત સમજવા માટેનું સૌથી સહેલુ ઉદાહરણ છે. સ્ત્રી ખરીદી કરતી વખતે જરૂરિયાત કરતા જાણકારીને વધારે પ્રાધાન્યતા આપશે અને દસ દુકાન ફર્યા પછી પણ કદાચ ખાલી હાથે ઘરે આવે જ્યારે પુરૂષ જરૂરિયાત મુજબ ખરીદી કરીને તરત ઘર ભેગા થઇ જાય.

ત્રીજી વાત વક્તાએ સ્ત્રી અને પુરૂષના વ્યક્તિત્વ વિશે કરી

For her, Her Home is an extension of her perosnality.

For him, His Job is an extension of his perosnality.

આ વાત આજના જમાનામાં કદાચ સ્ત્રી માટે એકદમ સુસંગત ના પણ કહેવાય. આજ કાલ સ્ત્રી માટે ઘર કરતા પોતાની કારકિર્દી વધારે મહત્ત્વ ધરાવે છે. આમ જોવા જઇએ તો અંગત રીતે મને એ યોગ્ય નથી લાગતુ પણ હવે જમાનો બદલાયો છે. સ્વતંત્રતાના નામે સ્વચ્છંદતા વધતી ચાલી છે અને કદાચ આ એક મુખ્ય કારણ છે સ્ત્રી અને પુરૂષ વચ્ચે વિખવાદો થવાનું. પણ ઉપરની વાત ખોટી નથી. સ્ત્રી અને પુરૂષ બન્ને પ્રમાણિકપણે પોતાની જવાબદારીઓ નિભાવતા રહે તો કોઇ વિખવાદ નથી રહેવાનો.

ચોથી વાત વક્તાએ બહુ મજાની કરી અને આ વાત સાંભળીને લગભગ રૂમમાં બેઠેલા બધાં હસી પડ્યા

Women never forget, they can forgive but never forget.

Men tent to be told Again n Again.

ભાગ્યે જ ઉપરની વાત સાથે કોઇ સ્ત્રી કે પુરૂષ અસહમત થશે. પત્ની અવારનવાર પતિને એમણે વર્ષો પહેલા કરેલા ગુનાઓની યાદ તાજી કરાવતી રહે છે. જ્યારે પતિને તો એ ગુના યાદ પણ ના હોય અને જો યાદ હોય તો પણ પહેલી વાત મોંમાંથી નીકળશે “તો….. એનું અત્યારે શું છે.. જે થઇ ગયું એ થઇ ગયું… ”. અને પછી જામે બન્ને… 🙂 સ્ત્રીઓ પુરૂષોએ કરેલી નાનામાં નાની હરકતો (એટલે કે ગુનાઓ) વર્ષો વર્ષ સુધી યાદ રાખશે અને હપ્તે હપ્તે એ ગુનાઓની સજા આપતી રહે છે. આ એક સનાતન સત્ય છે.

પાંચમી વાત વક્તાએ ખૂબ મૂદ્દાની કરી અને એ હતી કે શું જોઇએ છે સ્ત્રી અને પુરૂષ બન્નેને

Women need to be Loved and need Security.

Men need to be Admired and Respect.

કેટલી સાચી વાત છે આ નહીં? સ્ત્રીની દરેક મૂશ્કેલીઓમાં ક્યાંક ને ક્યાંક કોઇ ભય છૂપાયેલો હોય છે. પ્રેમ ના પામવાનો, પરિવારની સ્વીકૃતિ ના પામવાનો, નોકરી કે પરિવારમાં માન સમ્માન ના પામવાનો ડર,  વગેરે વગેરે… જો તમે સ્ત્રી સાથે પ્રેમથી વાત કરશો તો કામ થઇ જશે પણ જો બૂમાબૂમ કરશો તો કદાચ મેળ નહીં પડે. જ્યારે પુરૂષ માટે પ્રેમ શું છે એ અહીં લખવાની જરૂર નથી. પુરૂષ માટે પ્રેમ કરતા પણ વધૂ અગત્યની વાત છે પોતાનું માન સમ્માન. જો કે સ્ત્રીઓની દુનિયા પુરૂષોની આ જરૂરિયાતને અહમ નામ અપાય છે. આ વાત ખૂબ દુર્ભાગ્યપૂર્ણ છે અને કદાચ ઘણા બધાં ઝઘડાઓના મૂળમાં આ જ વાત રહેલી હોય છે. મને આ વાત એકદમ યોગ્ય લાગી.

છઠ્ઠી વાત વક્તાએ કરી સ્ત્રી અને પુરૂષોની વિચાર શક્તિ વિશે

Women keep changing their minds

Men are stable and level headed.

આ વાત પહેલા મૂદ્દા જેવી જ છે. હજી પણ સ્ત્રીઓ મોટા નિર્ણયો લેવા માટે પુરૂષો પર આધારિત હોય છે. એના બે કારણો છે એક તો પ્રથમ સ્ત્રી જાણે છે કે તે દિલથી વિચારશે અને એમ કરતા કદાચ આગળ જતા સમસ્યા થઇ શકે અને બીજું કે જો પુરૂષ એના નિર્ણયમાં સહભાગી થશે તો એને એક પ્રકારની સુરક્ષા મહેસુસ થશે અને પોતાના નિર્ણયને વધૂ આત્મવિશ્વાસ સાથે લઇ શકશે. આ વાત ઇંડિયામાં જ નહીં પણ સિંગાપોરમાં પણ હું જોઉં છું.

ઉપરની અમુક વાતો વકતાએ સ્ત્રી પુરૂષની સરખામણી કરતા કહી. આ વાતો સમજવી જરૂરી છે કારણ કે સામેની વ્યક્તિની વિચારસરણીને સમજવાથી ઘણી સમસ્યાઓ હળવી થઇ શકે છે.

જો કે ઉપરની બધી હકીકતો જાણ્યા અને સમજ્યા બાદ પણ તૂ.. તૂ.. મેં.. મેં.. થઇ શકે છે. તો આવી તૂ.. તૂ.. મેં.. મેં.. વખતે શું ના કરવું જોઇએ એ વિશે વક્તાએ વાત કરી.

  • અવાજ નીચો રાખવો : એમણે આ વિશે બહુ સારી વાત કરી કે તમે અવાજ ઉંચો ના કરો પણ તમારા મૂદ્દાને વધારે સારી રીતે મૂકો. જો અવાજ ઉંચો થશે તો લોકોને સંભળાવીને બદનામ થયા સિવાય કોઇ ફાયદો નહીં થાય
  • વધારે પડતી કૂથલી ના કરવી : શુધ્ધ ગુજરાતી ભાષામાં કહીએ તો ચોળીને ચીકણું ના કરવું. જે હતુ એ હતુ અને થઇ ગયું એ થઇ ગયું. થયેલું કોઇ બદલી નથી શકવાનું. વાતને વાળતા શીખો અથવા તો સમસ્યાનો અમુક દાયરો રાખીને ચર્ચા કરતા શીખો
  • મુખ્ય સમસ્યા પર ધ્યાન આપો : ઘણી વખત એવું બને કે ચર્ચા શરૂ થઇ હોય કોઇ વાતે અને અટકે કોઇ અલગ જ વાત પર. (આનુ એકદમ બંધ બેસતું ઉદાહરણ છે અણ્ણા હજારે અને બાબા રામદેવની ભ્રષ્ટાચાર વિરુધ્ધની લડાઇ. અત્યારે ભ્રષ્ટાચાર વિરુધ્ધની લડાઇ કોરાણે મૂકાઇ ગઇ છે અને પોલીસે રામલીલા મેદાનમાં ભજવેલી રાવણ લીલા અને સુષ્મા સ્વરાજનો ડાન્સ વધારે ચર્ચામાં છે) આ બાબતે વક્તાએ પણ એક બહુ સરસ ઉદાહરણ આપ્યું. એમણે એક કપલનું ઉદાહરણ આપ્યું કે જેમાં પત્ની માંદી પડી હતી અને પત્નીએ પતિને કહ્યું હતું કે સાંજે આવતી વખતે મારા માટે ડોકટરની એપોઇન્ટમેન્ટ લેતા આવજો. પતિ ઓફિસમાં આખો દિવસ બહુ વ્યસ્ત રહ્યો અને ઘરે જતી વખતે ડોકટરની એપોઇન્ટમેન્ટ લેતા જવાનું ભૂલી ગયો. બસ પછી શું થાય એ કહેવાની જરૂર છે?  બસ આટલી વાત કરીને વક્તાએ સવાલ કર્યો કે હવે આ ઉદાહરણમાં સમસ્યા શું છે? એટલે અમારા રૂમમાં બેઠેલી બધી સ્ત્રીઓએ એક અવાજે પતિને બેજવાબદાર ગણાવી દીધો અને પત્નિને પ્રેમ નથી કરતો એમ જણાવી દીધું. (રૂમમાં બેઠેલા બધાં પુરૂષોની બોલતી બંધ :)) વક્તાએ તરત જ કીધું કે મુખ્ય સમસ્યા પતિ નથી પણ મુખ્ય સમસ્યા છે પત્નિની માંદગી. પહેલા એ સમસ્યાને દૂર કરવા પર ધ્યાન આપવુ જરૂરી છે નહીં કે પતિ ભૂલી જ શેનો જાય એનો ખરખરો કરવાનો. પતિ કેમ ભૂલી ગયો એ ચર્ચા પછી પણ થઇ શકે છે જ્યારે પત્નિ એક્દમ સ્વસ્થ થઇ જાય અને બન્નેના ચિત્ત શાંત હોય. એવું પણ બની શકે કે પતિ ખરેખર ફસાયેલો હોય અને એના લીધે કદાચ એ એપોઇન્ટમેન્ટ લેવાનું ભૂલી ગયો હોય.
  • તરત ચર્ચા કરવાનું ટાળો : તપેલા મગજે ચર્ચા કરવાનો કોઇ સાર નથી.એવું પણ બને કે જે હકીકત અત્યારે દેખાતી હોય હકીકત એનાથી વિપરીત હોય. સમય એક મલમનું પણ કામ કરે છે અને ગમે તેવા ઘાવ હોય તો પણ રૂઝવી નાંખે છે.
  • લાગણીઓને કાબૂમાં રાખો : માણસ એક લાગણીશીલ પ્રાણી છે એટલે અમુક વખત લાગણીઓ એના પર હાવી થઇને જ રહે છે. ગુસ્સો એ પણ લાગણી જ છે એક પ્રકારની. આને કાબૂમાં કરવાનો પ્રયત્ન જરૂરી છે.

ઉપરના મૂદ્દાઓ સહિત બીજી ચર્ચાઓ અને ઉદાહરણોની આપ લે થઇ પણ કરેલા બધાં વિચાર વિનિમયની વાત અહીં કરવી અશકય છે. એટલે અહીં વિરામ આપુ છું.

ઉપરનું બ્રહ્મજ્ઞાન મને તો માણવાની મજા આવી. આ વાત સમજવી અને પોતાનામાં ઉતારવી સહેલી તો નથી પણ પ્રયત્ન તો જરૂરથી કરી જ શકાય. જો કે સાથે સાથે એ પણ કહી દઉ કે દુનિયામાં રહેલી અમુક જડતાઓનો કોઇ ઉપાય નથી. આપણે મોટા ભાગે આપણા કરતા બીજાના ભોગે વધારે હેરાન થતા હોઇએ છીએ.

Credits : TOUCH Community Services, Singapore

Speaker : Mr. Edmund Wong, Family Life Ambassador

%d bloggers like this: