Alvin and Chipmunks 2

Yesterday I saw the movie “Alvin & Chipmunks 2”. Can only say one thing, I really loved the movie!!! Just too good… good use of animation, pinch of story, lots of humour, loads of cuteness in form of chipettes and 100% fun.

Chipmunks2squeakuel

For a change, this time I had a company of HH(Her Highness) Ms. Ruhi and Vibha in theatre. This is the first time we (i.e. me n wife) went for movie after Ruhi came into this world. Initially we were bit worried about whether our own chipmunk (i.e. Ruhi) will sit quitely and enjoy the movie for 1.5 hrs or not. But the moment movie started, Ruhi also started liking the movie. I had placed a bucket of pop corn just next to Ruhi so she was enjyoing the chipmunks on the screen while keeping her mouth and hands busy with sweet popcorns and yeah not to forget she was also sipping the sprite intermittently. Ahh… HH has to have good experience of seeing movie in Multiplex right? Another first one for Ruhi. I’m relieved with the way Ruhi conducted herself in the theatre and now I can think of going for some other movie in theatre.

Image : from wiki page

It’s love or destiny…

હમણાં થોડા વખત પહેલા સિંગાપોરમાં મેં ઘર બદલ્યું. નવા ઘરમાં હવે હું ફરી હવા સાથે વાત કરતો થઇ ગયો છું કારણ કે નવું ઘર છે 9માં માળે. જ્યારથી નોકરી કરવાની શરૂ કરી ત્યારથી જ હું મારા ઘરથી દૂર અલગ અલગ જગ્યાએ રહ્યો છું અને એકાદ અપવાદને બાદ કરતા દર વખતે હું બિલ્ડીંગોમાં ઉપરના માળ પર રહ્યો છું.

મને સૌથી પહેલો High Riseમાં રહેવાનો અનૂભવ થયો મુંબઇમાં. મારી કંપનીની ઓફિસ કમ ગેસ્ટ હાઉસ હતી 22મા માળે. વાઉ…24 કલાક હવામાં ને હવામાં. સાંજના સમયે તો એટલી હવા હોય કે હલ્કી વસ્તુઓ તો ઉડી જ જાય. મઝા આવી ત્યાં રહેવાની. પછી મુંબઇમાં જ નોકરી લીધી અને ભાડે ઘર શોધવાનું થયું. મેં કોઇ પ્રયત્ન નહોતો કર્યો તો પણ મને ઘર મળ્યું 7મા માળે અને 7મો માળ સૌથી ઉપરનો માળ હતો. ત્યાં પણ હવા ઉજાસ એકદમ મસ્ત હતા. ત્યારબાદ મુંબઇમાં પોતાનું ઘર લીધું એ હતું ચોથા એટલે કે એ બિલ્ડીંગમાં સૌથી ઉપરના માળે. પછી હું આવ્યો સિંગાપોરમાં અને 10મા માળે ઘર ભાડે લીધું. ઘર ઠીક ઠાક હતું તો પણ હવા ઉજાસને લીધે રહેવાની બહુ મઝા આવતી. આની પહેલા સિંગાપોરમાં જે ભાડે ઘરમાં રહેતો હતો એ જ ખાલી અપવાદરૂપ બીજા માળે એટલે કે નીચેના માળે હતું. ઘર સારુ હતું ખાલી હવા ઉજાસનો પ્રોબ્લેમ રહેતો હતો. પણ હવે ફરી પાછો હવામાં આવી ગયો છું.

અત્યારે અમદાવાદમાં મારા પોતાના બે ઘર છે અને આ બન્ને ઘર પણ સૌથી ઉપરના માળે જ છે એટલે કે ચોથા અને પાંચમા માળે છે. આ બન્ને ઘર પણ મને અનાયાસે જ સૌથી ઉપરના માળે મળ્યા છે. મેં ક્યારેય ઉપરના માળે રહેવાનો પ્રયત્ન નથી કર્યો પણ મને કાયમ ભગવાને હવા સાથે જ વાત કરતો રાખ્યો છે. અમુક વખત વિચાર આવે છે કે Is it my love / destiny with high rise?

3 Mistakes of my life

પરમ દિવસે રાત્રે 1:30 વાગ્યે મેં 3 Mistakes of my life બુક વાંચવાનું પૂરું કર્યું. 15 દિવસથી રોજ બસમાં અને ટ્રેનમાં આવતા જતા આ બુક વાંચતો હતો અને છેલ્લે જ્યારે 100 જેટલા પાના બાકી હતા એટલે રાત્રે બેસીને પતાવી દીધા. ચેતન ભગતની બુકની આ જ ખાસિયત છે કે સળંગ 2-3 કલાક વાંચી નાંખો તો પણ કંટાળો ના આવે.

3 Mistakes of my Life

બુક અમદાવાદ શહેરમાં રહેતા એક મહત્ત્વકાંક્ષી યુવાન  ગોવિંદ અને એના બે મિત્રો ઇશાન અને ઓમ વિશે છે. ગોવિંદ નાની ઉંમરમાં પોતાનો ધંધો સ્થાપીને ખૂબ પૈસા કમાવવાના સપના જોવે છે અને પોતાના બે મિત્રો સાથે નાનો ધંધો પણ ચાલુ કરે છે. વાસ્તવમાં બનેલ અમુક ઘટનાઓને આ બુકમાં વાર્તાના પ્રવાહ સાથે વણી લેવામાં આવ્યા છે જેમ કે 26 જાન્યુઆરીનો ધરતીકંપ, ગોધરાકાંડ અને ત્યાર પછીની કોમી હિંસા, ઓસ્ટ્રેલિયા સાથેની ક્રિકેટ સિરીઝ, વગેરે. મુગ્ધાવસ્થાનો પ્રેમ, ક્રિકેટ, રાજકારણ, ધર્માંધતા, કોમી ઝનૂનના વિષયોને ધ્યાનમાં રાખીને એક પરફેક્ટ ભેલપૂરી ટાઇપની ડીશ બનાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે ચેતન ભગતે પણ આ વખતે ભેળપૂરી એટલી ચટાકેદાર નથી બની શકી. મને આ બુક “One night @Call Centre” કે “Five Point Someone” જેવી જોરદાર ના લાગી. જો કે બુક એટલી બકવાસ પણ નથી. જો સમયની અનૂકુળતા હોય તો વાંચી શકાય. ચેતન ભગતની લેખની અને હાસ્યના લીધે બુક વાંચવાનું કામ એકદમ કંટાળાજનક તો નહીં જ લાગે.

આ બુકનો એક સંવાદ મને ગમ્યો. આ સંવાદ બુકમાં Mathsથી અકળાયેલ વિધ્યાર્થીનીનો છે. “Why one has to do something so uniteresting in life to do something interesting in life.” મને Mathsથી પ્રોબ્લેમ નથી પણ આમ જોવા જઇએ તો સાચી જ વાત છે. Maths થી આખી દુનિયામાં લાખો લોકોને કેટલી અકળામણ હોય છે એના વિશે લખવાની જરૂર નથી પણ આગળ અભ્યાસ માટે Maths જરૂરી જ છે.

અત્યાર સુધીમાં 3 બુક ચેતન ભગતની વાંચી ચૂક્યો છું અને દરેક બુકમાં અમુક સામ્યતા છે જેમ કે દરેક બુકમાં દોસ્તી ખૂબ મજબૂત બતાવવામાં આવી છે. પ્રેમ અને શારીરિક નજદીકીઓ ઉલ્લેખ જરૂર હોય છે. F અને S શબ્દનો છૂટથી ઉપયોગ થાય છે. હવે ચેતનભાઇની ચોથી બુક વાંચવાની શરૂઆત કરી છે “2 States”. મેં પ્રથમ 40 પાના વાંચ્યા બુકના અને એ રસપ્રદ લાગે છે. હવે નાતાલ અને નવા વર્ષની ઘણી રજાઓ આવે છે એ દરમ્યાન આ બુક પૂરે પૂરી વંચાઇ જવી જોઇએ.

છેલ્લે મારું રેટીંગ “3 mistakes of my life” માટે : 3/5

Avatar

Yesterday I saw movie “AVATAR”. I watched the 3D version of this movie. This is not kinda review but some thoughts crossed my mind after watching the movie which I’m just punching down through keyboard.

  1. Movie doesn’t exploit the 3D technology to the best. I have experienced lot many better 3D experiences before.
  2. The movie is not cinematic excellence as it is made out to be. (Well, just my thoughts). Movie is not crap but definitely not out of world kinda.
  3. Publicist of the movie has done really good job and have managed to get people to cinema halls but movie is not as it is made out to be. (http://www.avatarmovie.com/)
  4. In many ways movie resembles to typical bollywood movie. Like love interest between two alien characters, emotionally charging alien warriors to fight mighty humans (बार बार हां, बोलो यार हां, अपनी जीत हो, उनकी हार हा…" remember), seeking divine intervention for the well being of hero and singing prayers, etc. I also felt like the getup of alien resembling in many ways to our “JAADU” of “Koi mil gaya”.
  5. Film was really very long. 2hrs and 45 mins approx. For English movie it’s bit too long. in last 15-20 minutes it was really difficult to concentrate on movie.

In nutshell, my verdict is not crap but not must must must must watch kinda.

Tomorrow, going for the movie, Alvin and chipmunk.

White X’mas

આજે સવારે હું ઓફિસ જઇ રહ્યો હતો ત્યારે બસમાં White X’mas વિશે સમાચાર સાંભળ્યા. હાલમાં રશિયા, યુરોપ, અમેરિકા અને દુનિયાના બીજા અમુક ભાગોમાં પુષ્કળ બરફવર્ષા થઇ રહી છે. યુરોપના મોટા ભાગના વિસ્તારોમાં રેલ્વે, વાહનવ્યવહાર અને હવાઇ યાત્રા બધું ઠપ્પ થઇ ગયું છે. હીથરો જે દુનિયાનું સૌથી વ્યસ્ત એરપોર્ટ છે એ બરફવર્ષાના લીધે લગભગ બંધ કરી દેવું પડ્યું છે. રન વે પર અને પાર્કિંગ એરિયામાં બધે બરફના થર જામેલા છે. સમાચારમાં જોયું કે દરેક જ્ગ્યાએ બરફરૂપી સફેદ ચાદર પથરાયેલી છે. રશિયામાં કોઇ જગ્યાએ તો –26 તાપમાન પહોંચી ગયું છે.વોશિંગ્ટનમાં વ્હાઇટ હાઉસની બહાર બરફના થર જામેલા છે અને લોકો સ્કીઇંગ કરી રહ્યા હતા. સામાન્ય સંજોગોમાં વર્ષના આ સમયે આટલી બરફવર્ષા થતી નથી હોતી પણ હવે ક્લાઇમેટ ચેન્જ અને ગ્લોબલ વોર્મિંગના લીધે વાતાવરણમાં આવા અસામાન્ય ફેરફારો થઇ રહ્યા છે. નાતલમાં આમ તો લાલ કલર વધારે જોવા મળે પણ અત્ર તત્ર સર્વત્ર બરફ્ના લીધે અત્યારે દરેક જગ્યાએ સફેદ કલર દેખાય છે. એટલા માટે White X’mas.

વ્હાઇટ હોય કે રેડ હોય, ક્રિસમસ એ ક્રિસમસ છે. અહીં પુષ્કળ વરસાદ હોવા છતા લોકો શોપિંગ કરવામાં વ્યસ્ત છે. અત્યારે મારા બ્લોગ પર પણ સ્નો ફોલ થઇ રહ્યો છે.

Ice Escapade

અત્યારે સિંગાપોરમાં ઠેર ઠેર નાતાલની ઉજવણીના નામે નવા નવા ધ્યાન આકર્ષક ગતકકડાં શોપિંગ મોલમાં થતા રહેતા હોય છે. આ સંદર્ભમાં જ હાલમાં ટેમ્પીનીસ મોલમાં એક આઇસ રિંક બનાવવામાં આવી છે. આમ તો આ આઇસ રિંક બહુ જ નાની છે પણ આવું કંઇક બનાવ્યું છે એ વધારે અગત્યનું છે કારણ કે અહીં ગરમ વાતાવરણમાં આઇસને સાચવવો એ તકલીફવાળું કામ છે. સિંગાપોરમાં સ્નો સિટી છે પણ મને ત્યાં બહુ મઝા ના આવી.

ટેમ્પીનીસ મોલમાં બનાવેલી આ આઇસ રિંક પર રોજ ઓસ્ટ્રેલિયાથી આવેલા બે સ્કેટરો ફિગર સ્કેટીંગનો શો કરે છે. વળી જો તમે 50$ થી વધુનું શોપિંગ કરો તો બાળકોને અડધો કલાક માટે મફત આઇસ સ્કેટીંગ કરવા દેવામાં આવે છે. મને વ્યક્તિગત રીતે સ્નો બહુ ગમે છે. (મનાલીમાં રોહતાંગ પોઇન્ટ પર હનીમૂન દરમ્યાન જીવનમાં પહેલીવાર કરેલો સ્નોનો અનૂભવ મને જીવનપર્યંત યાદ રહેશે. ) મને ઘણી વખત થાય છે કે મારે સિંગાપોર જેવા ગરમ દેશ કરતા કોઇ ઠંડા પ્રદેશમાં રહેવું જોઇએ પણ હજી સુધી એમ કરવા માટેના પ્રયત્નોમાં સફળતા નથી મળી.  સિંગાપોરમાં થયેલા નગણ્ય સ્નોના અનૂભવને મેં મારા કેમેરામાં કેદ કરી લીધો છે. નીચે આઇસ પર ફીગર સ્કેટીંગના શોનો વિડીયો છે.

જૂનું ઘર ખાલી કરતાં

શાળામાં ભણતી વખતે નીચેની કવિતા પણ ભણી હતી :

ફંફોસ્યું સૌ ફરીફરી અને હાથ લાગ્યુંય ખાસ્સું :
જૂનું ઝાડુ, ટૂથબ્રશ, વળી લક્સ સાબુની ગોટી,
બોખી શીશી, ટિનનું ડબલું, બાલદી કૂખકાણી,
તૂટ્યાં ચશ્માં, ક્લિપ, બટન ને ટાંકણી સોય-દોરો
લીધું દ્ધ્રારે નિત લટકતું નામનું પાટિયું,
જે મૂકી ઊંધુ, સુપરત કરી, લારી કીધી વિદાય.

ઊભા છેલ્લી નજર ભરીને જોઈ લેવા જ ભૂમિ,
જ્યાં વિતાવ્યો પ્રથમ દસકો મુગ્ધ દામ્પત્ય કેરો;
જ્યાં દેવોના પરમ વર શો પુત્ર પામ્યાં પનોતો
ને જ્યાંથી રે કઠણ હ્રદયે અગ્નિને અંક સોંપ્યો !
કોલેથી જે નીકળી સહસા ઊઠતો બોલી જાણે:
‘બા-બાપુ ! ના કશુંય ભૂલિયાં, એક ભૂલ્યાં મને કે ?’
ખૂંચી તીણી સજલ દગમાં કાચ કેરી કણિકા !
ઉપાડેલાં ડગ ઉપર શા લોહ કેરા મણિકા

આજે આ કવિતા મને યાદ આવી ગઇ. આ કવિતા યાદ આવવાનું કારણ છે કે હું પણ છેલ્લા બે દિવસથી ઉચાળા ભરું છું. હવે મંગળવારથી મારે મારું ઘર બદલીને નવા ઘરમાં જવાનું છે. અત્યારે હું જે ઘરમાં રહું છું એ ઘરમાં છેલ્લા 2 વર્ષથી રહેતો હતો અને એક comfort level આવી ગયું હતું પણ હવે મકાન માલિકે મકાન વેચી નાંખ્યું એટલે મારે ના છૂટકે ઉચાળા ભરવાનો વારો આવ્યો. અમે છીએ ફક્ત બે માણસો પણ સામાન જોઇને એમ જ લાગે કે જાણે 4-5 માણસો રહેતા હોય. ખબર નહીં ક્યારે આટલો બધો સામાન ભેગો થઇ ગયો. ખરેખર ઘર બદલવાનો ભયંકર ત્રાસ છે. સામન પેક કરવાની માથાકૂટ તો ખરી જ પણ સાથે સાથે પૈસા પણ એટલા જ ઘૂસી જાય. મારે એજન્ટ ફી સાથે લગભગ 1000 ડોલર જેવો વધારાનો ખર્ચો થશે. દુકાળમાં અધિક માસ આને કહેવાય. આશા રાખું કે નવા ઘરમાં સુખ સમૃધ્ધિ અને શાંતિ મળે 🙂 .

(આ રચના ઉર્મિસાગર બ્લોગ પરથી લીધી છે. )

%d bloggers like this: