ત્રણ અઠવાડિયા માટે વિરામ

આજે સપરિવાર દિવાળી ઉજવવા માટે ઇન્ડિયા જઇ રહ્યો છું. આ વખતે ખાલી 3 અઠવાડિયાનો સમય છે મારી પાસે. આ સમય દરમ્યાન કંઇ લખવાનો પ્રશ્ન જ નથી. 3 અઠવાડિયા તો ઇન્ડિયામાં રહીને ખાઓ, પીઓ, હરો, ફરો અને મઝા કરો. 3 અઠવાડિયાના વિરામ બાદ ઇન્ડિયા ડાયરી વિભાગમાં મારા અનૂભવો, સંશોધનો, નિરીક્ષણો સાથે ફરીથી લખવાની શરૂઆત કરીશ.

बेताब दिल की तमन्ना है….

સોની ટીવી પર થોડા વખત પહેલા એક નવા આવનારા કાર્યક્રમ "बेताब दिल की तमन्ना है" નો પ્રોમો જોયો. પ્રોમોમાં સિરીયલની નાયિકા કહે છે કે "गरीब पैदा जरूर हुइ हूं, पर गरीब मरूंगी नहीं". આ ડાયલોગ મને થોડો ઇમ્પ્રેસ કરી ગયો. હું વિચારતો થઇ ગયો કે મુંબઇમાં (અને હવે ટીવી અને મિડીયાની અસર હેઠળ કેટલાય નાના શહેરોમાં પણ) કેટલાય લોકો આ જ વિચારને મગજમાં ભરીને જીવી રહ્યા છે. એમાંથી કેટલાકની જીંદગી બને છે જ્યારે કેટલાયની જીંદગી બરબાદ થઇ જાય છે. પદ, પ્રતિષ્ઠા અને પૈસાની પાછળ ભાગતા ભાગતા માણસ જીંદગી, નૈતિક મૂલ્યો, પરિવાર અને ઘણું બધું દાવ પર લાગી જાય છે. જીંદગીમાં કંઇ કરવા માટે કે બનવા માટે અમુક જુસ્સો જરૂરી છે પણ આ જુસ્સો કેટલો સારો કે ખરાબ છે એ તો દરેક વ્યક્તિ પર આધાર રાખે છે.

આજ કાલ  સોની પર બહુ ત્રાસ ચાલી રહ્યો છે. હું જ્યારે પણ સોની ચેનલ ચાલુ કરુ છું ત્યારે ક્યાં તો CID અથવા दस का दम આ બે પ્રોગ્રામ જ આવતા હોય છે. માણસ કંટાળીને આપઘાત કરી નાંખે એટલી હદે આ બે પ્રોગ્રામોનું પ્રસારણ થાય છે.

Obama gets noble peace prize

My first reaction to this news was

 

Why?

I won’t be surprised if next year Bin laden gets this honour.

રુહીનો સનેડો ડાન્સ

ગયા અઠવાડિયે ઘર પાસે જ દાંડિયાનો પ્રોગ્રામ હતો. રુહીને પણ ટ્રેડીશનલ ડ્રેસ પહેરાવીને અમે લઇ ગયા હતા. રુહીને સનેડામાં બહુ મઝા આવી. નીચે એનો વિડીયો છે.

Nobody is perfect

આજ કાલ સિંગાપોરમાં નીચેનું વાક્ય લખેલી ટી શર્ટ, બેગ, ટોપી અને બીજી વસ્તુઓ બહુ જોવા મળે છે.

 

Nobody is perfect, I’m Nobody

 

મને તો આ વાક્ય ગમ્યું. મારે પણ આવી એકાદ ટી શર્ટ લેવી જોઇએ એમ લાગે છે. ગુગલ પર આ વિશે ઇમેજ સર્ચ કરતા ઢગલાબંધ ઇમેજો આ વાક્ય સાથે મળી આવી.

Search Result

 

tp

@Changi Airport

It was fine rainy morning today. The roads were wet with light drizzle. The atmosphere was really cool and I started off from house @6:15 in the morning for Changi Airport. It was the first time that I started off so early from home. I was under impression that roads will not be that crowded and public transport will have enough space but what I found was contrary to my belief. But still it was very enjoyable journey to Changi Airport.

From Changi airport, I had to collect some stuff from stranger which mom had sent from Ahmedabad. That fellow was coming by Kingfisher’s flight from Mumbai. Singapore government has made Changi such a world class airport that whoever comes to the Airport will become fan of it. I reached airport quite early and had ample time to do what I want to. On Indian airports, big problem is what to do except buying magazine and read it but situation is not the same with the Changi Airport.

First on my windows mobile, I connected to WiFi network using Wireless@SG. I checked my mails, checked new posts in my feed reader, read what’s going on in Big B’s mind, saw snaps of how Shilpa Shetty celebrated her holiday’s in Maldives, found out who has been locked inside Big Boss’s house in season 3, etc. etc. After a while it was difficult for me to concentrate on small screen of my mobile. So I went for window shopping. Not many shops were open though in the lounge but still you can do some good time pass. You can not think of buying anything here coz it costs more (that’s pretty obvious). After that I came and checked on the wide screen that Kingfisher’s flight has already been landed so I sat on the chair right opposite the belt on which the luggage for the flight was supposed to come. On the adjacent belts, there were luggage of three flights one from Paris, one from Barcelona and one from Mumbai. I found few white skinned people around me in arrival lounge waiting for their loved ones coming from either Paris or Barcelona. The moment their loved ones are out in arrival lounge these fellows will rush towards them, hug them, kiss them, give pack and warmly greet them. Well, you can see the joy of reunion on the faces of these white skinned (perhaps French) public. I found their behaviour care free and bit loud. In front of my eyes I was seeing two different cultures. In English culture they express their love, passion, respect, etc. by giving pack while Indians were doing “पैरी पोना" as a mark of respect to elders and giving simple hug to their loved ones. Well, that’s the difference of culture what else I can say.

I saw the cabin crew members of both Jet and Kingfisher airlines coming out. Well, if you want my vote on the dressing of these two air lines’ air hostesses, than my vote will definitely go to King fisher. Jet’s Yellow dress is nowhere near to Kingfisher’s dark red dress. Scene of all the air hostesses coming out to the arrival lounge in one queue pushing their red bags (yup the bag’s color was also red so that it can match with their dresses) in disciplined manner was like seeing some army troop marching. But this troop was really glamorous though. Well, I was least interested in seeing the yellow troop of jet. 🙂

One thing I noticed is 95% of the travellers were carrying spirits with them. It is because it is  quite cheaper to buy liquor from duty free shops located inside. No matter it’s Indian/White, No matter person is young/60 year old lady, no matter it’s Man/woman, everyone had liquor with them to keep them in high spirits. Last time I had bought tequila for just 20+ S$ from airport’s duty free shops. The same bottle could have cost me around 50+ S$ outside. So who will not take price benefit if they can.

Finally, I managed to find the person from whom I had to collect the stuff. But during this time it was really good experience observing the people, different cultures, behaviours, etc. It was indeed pleasure experience.

Next week I will once again I will be @Changi Airport. But next time I will be their as traveller as I will be flying to India for annual vacation. I have decided to be at the Airport early and enjoy some more moments and making some more observations.

લીલા લહેર

આજે એક મિત્રે ઇ મેઇલમાં એક સરસ રચના મોકલી અને મને ગમી એટલે એને અહીં મૂકી છે.

આજે દુનિયામાં કેટલું ઝેર છે,
કોણ જાણે લોકોને મારાથી શું વેર છે ?
મારી કબર પર લીલું ઘાસ જોઇને કહે છે લોકો,
"આને તો મર્યા પછી પણ લીલા લહેર છે.."

P. S.  આ રચનાના અસલી રચનાકારની મારી પાસે માહિતી નથી. આ રચનાના રચનાકાર સિવાય કહેવાતા કોપી – પેસ્ટના વિરોધી લોકોએ આ બાબતે સલાહ આપવાથી દૂર રહેવા વિનંતી.

No. 200

આ છે 200મી પોસ્ટ. 2જી ઓક્ટોબર, 2006થી ચાલુ થયેલી યાત્રા આજે બરાબર 3 વર્ષે 200ના આંકડાએ પહોંચી. મારી બ્લોગિંગ frequency બહુ ઓછી છે પણ જ્યારે સમય મળે છે ત્યારે મગજના વિચારો બ્લોગ પર ઉતારી લઉ છું. મારી આ બ્લોગયાત્રા 200ના આંકડાએ પહોંચી એ મારા માટે નવાઇની વાત જ છે. મેં જ્યારે શરૂ કર્યુ હતુ ત્યારે એમ જ લાગતુ હતુ કે બ્લોગર બનવાનો તાવ 2-3 મહિનામાં ઉતરી જશે પણ ત્રણ વર્ષે પણ તાવ અકબંધ છે હજી અને ધીરે ધીરે આ તાવ વધતો જાય છે. હવે બ્લોગ એ જીંદગીનો ભાગ બનતો જાય છે. અઠવાડિયે અમુક કલાકો નિયમિત રીતે બ્લોગ પર લખવાનો પ્રયાસ કરતો રહુ છું. આ નિમિત્તે મારી આ બ્લોગ યાત્રામાં આજ સુધી સહભાગી થયેલા 7366 વાચકોનો પણ આભાર વ્યક્ત કરવો જ રહ્યો. 200થી પણ વધૂ પ્રતિભાવો લખનાર વાચકોનો પણ એમણે આપેલા મારા વિચારો પરના અભિપ્રાય માટે આભાર. આ ત્રણ વર્ષની યાત્રાના flashback રૂપે મારા લખેલા અમુક પોસ્ટ જે મને વાચવા જેવા લાગે છે એ નીચે મૂક્યા છે. એમાં જે ગુલાબી કલરમાં છે એ મને લાગે છે મારા સૌથી સારા લખાણો છે.

 

1. મારી પ્રથમ પોસ્ટ (જરા પણ સારુ નથી લખ્યુ પણ પહેલી પોસ્ટ છે એટલે થોડું માન આપવુ પડે :))

2. સિંગાપોરમાં દિવાળી (શરૂઆતના દિવસોમાં લખાણની શૈલી કેટલી નિર્દોષ લાગે છે)

3. એન્યુઅલ ડાન્સ & ડીનર પાર્ટી 

4. રુહી (પિતા બનવાની અદ્દ્ભૂત લાગણીને શબ્દોમાં કંડારવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે)

5. શું ઇચ્છા દુ:ખની મા છે? 

6. રુહીની બાબાગાડી (છેલ્લુ વાક્ય આ પોસ્ટનું સૌથી મહત્વનું છે મારા માટે)

7. 1 વર્ષ વીતી ગયું (સિંગાપોર આવ્યા બાદ પ્રથમ વર્ષના સંઘર્ષનો ચિતાર)

8. નવજાત બાળકો પર થતી ક્રુરતા (બાળકો પર થતા અત્યાચાર વિશે)

9. મેટ્રો અને મુંબઇ (પ્રથમ વખત મૂવી રિવ્યુ. સાથે સાથે આ પોસ્ટમાં મારો મુંબઇ પ્રત્યેનો પ્રેમ પણ ઉજાગર થાય છે)

10. Power of Reliance Power (રિલાયન્સ પાવરના પબ્લિક ઇસ્યુ વખતના માહોલ વિશે)  

11. તારે જમીન પર (મૂવી "तारे जमीन पर" ના મારા વિચારો)

12. some of the best innocent poses from Tau (રુહીના અમુક ફોટા)

13. हजारों ख्वाहीशे ऐसी… 

14. બોમ્બ વિસ્ફોટો અને નિર્માલ્ય સરકાર (આમ આદમીના મનની વાત)

15. capitalism-vs-socialism (મારા મતે મારા સૌથી સારા લખાણમાં આ જરૂરથી સ્થાન પામી શકે)

16. ઇન્ડિયા ડાયરી – ધનતેરસ પૂજા (પૂજા કરવાની નવી રીત)

17. Moshe Holtzberg

18. હલ્લા બોલ… (મુંબઇ પર થયેલા 26/11 ના આતંકવાદી હુમલા બાદના વિચારો)

19. વેલેન્ટાઇન્સ ડે (વેલેન્ટાઇન ડે વિશે)

20. Too bad…. Bombay’s loss has been Singapore’s gain… શોભા ડે ( સિંગાપોરની બાર બાળાઓ વિશે)

21. भय हो…. ( ચૂંટણી વખતે ભાજપ દ્વારા રજૂ કરાયેલુ ગીત)

22. Verdict ‘09 – Singh is king ( ચૂંટણી પરિણામોનું વિશ્લેષણ)

23. Something which caught my attention (થોડુ મલેશિયા યાત્રા વિશે)

24.  बनना था PM, और बन गये AM… (પવાર પર એક કાર્ટૂન)

25. ये दिल्ली है मेरे यार…. (મારા દિલ્હી વિશેના વિચારો)

26. money-n-loyality (એક સરસ કાર્ટૂન)

27. Modi loosing grip over Gujarat (મોદી સાહેબની થોડી ટીકા)

28. कानून मे सुधार आया है (એક સરસ કવિતા)

29. B+ (હકારાત્મક વિચારોથી ઉભરાતો એક પોસ્ટ)

30. maharaja-indeed-deserves-to-die-indeed (એર ઇન્ડિયાના મહારાજા શા માટે હવે મરવા જોઇએ)

Is India still a democratic state?

Today I read this news of MNS disrupting the screening of movie “Wake up sid”. This time MNS have found the problem in the movie because in the movie the city of “Mumbai” has been referred as “Bombay”.  How heinous, inhuman and unpatriotic crime committed by producer/director of the movie right? Well, height of MNS’s Goonda raj!!!

It seems like Raj Thackeray is running parallel government and he is above the judicial system of the Republic of India. Government of Maharashtra is just seeing all this as a silent spectator. At the same time the height is KJo is rushing to beg the pardon from the court of self made messiah of Marathi Manoos Raj Thackeray.  What a shame for India democracy? Why KJo opted to kneel down in front of Raj instead of going to government/police for the protection? I don’t think his production house has committed a crime by referring Mumbai as Bombay. Doing such thing is not offence in the eyes of court. (Someone please correct me if I’m wrong).

It’s election season and Mr. Raj knows very well that he has to be in news to misguide the illiterate, poor and hungry people of Maharashtra. I’m so upset with the whole incident. If I have been in power in Maharashtra, I have put Raj and all his goons behind the bars for this. Well, I’m afraid to write this but after this incident India is no more democratic state and people don’t exercise their basic constitutional right, the freedom of expression.

 

Instead of saying “Wake up sid”, its time to Say “Wake up Indians”!!!!

%d bloggers like this: