Selling the poverty of India to west?

It is said that western world always love to see hungry, dirty and nude India. To an extent it is very much true also. Again this debate has heat up with the movie “Slumdog Millionaire“. I saw this movie good time ago and had expressed my views on one of my post. In the movie, all the evils i.e. slums of mumbai, poverty, syndicate of beggars, atrocities on children, underworld, prostitution, illiteracy etc. have been covered and exactly for all these things, this movie is getting rave reviews, appreciations, prestigious awards and Oscar nominations. So one really wonders whether in west only such things of India gets sold? Why no director has tried to sell the shining India abroad that’s the question which remains to be answered. This whole issue came up with the badshah of bollywood Big B writing on this subject in one of his blog post. This post from Big B started a debate on whether “Slum dog…” is justified or not. My say is it’s indeed true that west is definitely interested in seeing poor n hungry India. Still for many in the west India is still a land of snake charmers. But now as the time progresses, this perception is likely to change. Visual media and bollywood will have to play the constructive role in portraying the shining India. So hope the sense prevails in coming time in this matter.

Anyways, Slumdog… is racking mullah and winning the awards worldwide. All the artists of the movie are enjoying their newly found success. Movie won few Golden globe awards and A R Rehman also want the Golden globe for his score in the movie. Now the movie has been nominated for 10 categories in Oscar in which A R Rehman has been nominated for 3 categories. I think most likely A. R. Rehman will get the glory for India this time at oscar. Personally, I’m not in awe about the oscars but still any recognisation at world level is good.

I liked the movie but only have one objection and that is the name of movie. Slum + dog didn’t go down too well with me. Anyway just wish good to the Slumdog…. team.

Advertisements

Gong xi fa cai

Gong xi Fa cai  એટલે  કે Happy Happy Chinese New year. આજે ચાઇનીઝ લોકોનું નવું વર્ષ છે.સિંગાપોરમાં ચાઇનીઝ કોમ બહુમતીમાં છે અને તેમના માટે નવું વર્ષ એ સૌથી મોટો તહેવાર છે.  આ વખતે આ નવું New year of Ox છે. મને આનો મતલબ ખબર નથી પણ દરેક વર્ષે કોઇ નવું પ્રાણી નવા વર્ષ સાથી સંકળાયેલું હોય છે. ગયા વર્ષે લગભગ New Year of rat હતું લગભગ. નવા વર્ષમાં ચાઇનીઝ લોકો orange બહુ ખાય છે. જ્યાં જુઓ માર્કેટમાં ત્યાં orange જ વેચાતી હોય છે. લોકો orangeની પેટીઓ એકબીજાને ભેટમાં આપતા હોય છે. સાથે સાથે લોકો પોતાના ઘરમાં નાના orangeના ઝાડ પણ રાખે છે. orange અને નવા વર્ષનું શું connection છે એ  મને ખબર નથી.

નવા વર્ષનું એક ચાઇનીઝ સોંગ છે. આપણને ખબર તો ના પડે પણ મ્યુઝિક સારું છે.

આજે ભારતનો ગણતંત્ર દિવસ પણ છે. દરેક ભારતવાસીઓને ગણતંત્ર દિવસની શુભેચ્છાઓ.

સિંગાપોર બજેટ – 2009

આજે  સિંગાપોરના નાણામંત્રી થર્મન ષણમુગરત્નમે વર્ષ 2009 – 2010 માટેનું અંદાજપત્ર એટલે કે બજેટ રજૂ કર્યું. આજકાલના વૈશ્વિક મંદીના જમાનામાં દરેકને સરકાર પાસેથી કંઇક મદદની આશા હોય એ વ્યાજબી છે. જો કે અહીંના લોકોને કાયમ સરકાર પાસેથી જ બધી આશાઓ હોય છે. નાની મોટી દરેક મૂશ્કેલીઓમાં મદદ માટે અહીંના લોકોનું સરકાર પર અવલંબન ઘણું બધું છે. હું એ સમજી નથી શકતો કે આ અવલંબન યોગ્ય છે કે અયોગ્ય પણ સરકાર જો પ્રજાનું ધ્યાન રાખે તો એ આમ તો સારુ જ કહેવાય. સિંગાપોર હાલમાં બરાબર મંદીની ચપેટમાં છે. ક્રેડિટ સ્યુઝના અહેવાલ મુજબ અહીં લાખો લોકો રોજગારી ગુમાવે એવી શક્યાતા છે અને આ લોકો સિંગાપોર છોડીને જતા રહે એવી શક્યતા છે.આથી મંદીને ધ્યાનમાં રાખીને જ આ વર્ષે સરકારે અંદાજપત્રમાં અમુક રજૂઆતો કરી છે. આમાની અમુક રજૂઆતો નીચે મુજબ છે અને (સિંગાપોર બજેટ) સાઇટ પર જોઇ શકાય છે.

  • CPF માં યોગદાન કરનાર દરેક employee માટે દર મહિને સરકાર તરફથી 300 s$ની કેશ સહાય employer માટે. (આ એક ખૂબ જ અગત્યની જાહેરાત છે અને આ જાહેરાત થકી સરકાર લગભગ 10% જેટલો employeeનો પગાર આપવાની બાંહેધરી લે છે આથી employer માટે આ સીધીરોકડ સહાય છે. આમ કરવા પાછળનો હેતુ લોકોની નોકરીઓને બચાવવાનો છે. અત્યારે દરેક employer cost cutting માટે પોતાના કર્મચારીઓને છૂટા કરવાનું વિચારે છે. આ રોકડ સહાય થકી કદાચ થોડી નોકરીઓને બચાવી શકાય. )
  • 20% છૂટ પર્સનલ ઇન્કમ ટેક્ષમાં
  • કોર્પોરેટ ટેક્ષમાં 1% નો ઘટાડો (18% થી ઘટાડીને 17%)
  • જે લોકોએ વર્ષ 2008માં નોકરી ગુમાવી છે એ લોકોને પોતાનો ઇન્કમ ટેક્ષ આગલા 24 મહિનામાં ભરવા માટે અપાયેલી મુદ્ત
  • પ્રોપર્ટી ટેક્ષમાં 40% જેટલી છૂટ
  • GST Offset package grant અને senior citizen bonus ની રક્મ બમણી કરાઇ

પણ નાણામંત્રી દ્વારા કરવામાં આવેલી રાહતની મોટા ભાગની દરખાસ્તો માત્ર અને માત્ર સિંગાપોરના નાગરિકો માટે જ લાગુ પડે છે. અહીંના રહેવાસીઓ એટલે કે permanent residents માટે કોઇ ખાસ રાહત નથી. મને એ ખબર નથી પડતી કે સરકાર આવું કેમ રાખે છે. સિંગાપોરનું આખું અર્થતંત્ર એ બહારથી આવેલા લોકો પર નભે છે. સરકાર આ લોકો પર જ ટેક્ષ નાંખીને સિટીઝનો માટે સગવડો આપે છે. જો આવું જ રહેશે તો કોણ સિંગાપોરમાં કામ કરવા અને રહેવા માટે આવશે? અહીંની સરકારને બહારથી આવીને કામ કરતા લોકોના ટેક્ષની, CPFના ડોલરની અને સ્કિલની જરૂરિયાત છે પણ આ જ બહારથી આવેલા લોકોને કોઇ ફાયદા નહીં આપવાના. સગવડો બધી સિટીઝનોને આપવાની અને જ્યારે કોઇ એમ પૂછે કે આવું કેમ તો સરકાર એમ કહે કે લઇ લો રેડ પાસપોર્ટ તો તમને પણ બધાં લાભ મળશે. છે ને મસ્ત જવાબ.

આ સંદર્ભમાં મને મારો એક અનુભવ યાદ આવે છે.

હું જ્યારે સિંગાપોર આવ્યો ત્યારે મકાનનાં ભાડા કંઇ બહુ હતા નહીં અને એ વખતે સિંગાપોરની ઇકોનોમી પિક અપ કરી રહી હતી. મારા આવ્યાના 6 મહિનાની અંદર તો ભાડા લગભગ ડબલ થવા લાગ્યા. આવા વખતે અમારા બ્લોકમાં અમારા વિસ્તારના MP રહીશોની મૂલાકાતે નીકળ્યા હતા. મારા ઘરે તેઓ આવ્યા ત્યારે એમણે મને ફોર્માલિટી ખાતર પૂછ્યું કે સિંગાપોર કેવું લાગે છે? આગળ શું પ્લાનિંગ છે? વગેરે વગેરે… ત્યારે મેં કહ્યું કે આમ તો બધું બરોબર છે પણ ભાડા વધતા જાય છે એના લીધે બચત ઘટતી જાય છે. તો MP સાહેબે તો ખૂબ ઠંડા કલેજે કહી દીધું કે ભાડું ના આપવું હોય તો લઇ લો રેસિડેન્ટશીપ અને ખરીદી લો મકાન. બોલો હવે શું કહેવું? રેન્ટલ માર્કેટને કાબૂમાં રાખવા સરકારે કશો પ્રયત્ન નથી કર્યો પણ પ્રોપર્ટીના રેટને ઘટતા અટકાવવા સરકાર બધું કરે છે.  અહીં સરકાર દરેક નાની મોટી બાબતોમાં પોતાનો જાપ્તો રાખીને બેઠી હોય છે અને લોકો પાસેથી પૈસા કઢાવવાના પેંતરા કરતી હોય છે. ગુડ્ઝ અને સર્વિસ ટેક્ષ 5% થી વધારીને 7% કરી નાંખ્યો અને એના બદલે સિટીઝનોને ઓફસેટ પેકેજ રૂપે વાર્ષિક 200-500 ડોલરની આર્થિક સહાય ત્રણ વર્ષ માટે આપવાનું નક્કી કર્યું પણ રેસિડન્ટ લોકો માટે કોઇ રાહત નહીં. અહીંની લગભગ 5 મિલીયનની વસ્તીમાંથી લગભગ અડધી વસ્તી બહારથી આવીને વસેલી છે અને મહદઅંશે આ બહારના લોકો દ્વારા અપાતા ટેક્ષમાંથી અને CPFના ડોલરમાંથી જ સરકાર કમાય છે તેમ છતાં આ લોકો તરફ ઓરમાયું વર્તન કરવાનું.બસ એક જ નીતિ કે બહારથી આવેલા લોકોને વટલાવવા (એટલે કે રેસિડેન્ટશીપ કે સિટીઝનશીપ લેવા મજબૂર કરી દેવા) અને એમના ગજવામાંથી ડોલર સેરવી લેવા.

2જો જન્મદિવસ

આજે રુહીને 2 વર્ષ પૂરા થયાં. મારો ટાઉ દિકરો હવે મોટો થતો જાય છે. Daddy dearest એ જન્મદિવસની ભેટરૂપે એને tricycle લાવી આપી છે. બસ હવે નવો ધંધો મળી ગયો છે એટલે આખો દિવસ સાયકલ લઇને ઘરમાં અને બહાર આમતેમ ફર્યા કરે છે.

DSC00149          DSC00147

હું બીજા છોકરાઓના મા બાપની જેમ રુહીનો જન્મદિવસ કેક કાપીને કે પાર્ટી રાખીને નથી ઉજવતો. કદાચ એવું કરવું એ મારા વ્યક્તિત્વમાં નથી. આજે રુહીની સાથે મંદિરે ગયા હતા અને રુહીના સારા જીવન માટે પ્રાર્થના કરી હતી. હવે રુહીને પણ જે જે કરતા આવડે છે. આટલા નાના છોકરાઓ આટલી સરસ રીતે જે જે કરે તો ભગવાન તો રાજી રાજી જ થઇ જાય. મંદિરમાં એને તો મઝા પડી ગઇ.

જેમ જેમ રુહી મોટી થતી જાય છે એમ ધમાલ વધતી જાય છે. ટપોરી થતી જાય છે. બૂમાબૂમ કરવી, ગમે ત્યાં ચઢી જવું, આખો દિવસ ધમાલ કરવી એ જ ચાલતું હોય છે. નીચે ટાઉનો હાલમાં લીધેલો એક જક્કાસ ફોટો છે.

DSC00144           DSC00146

રુહીને જન્મદિવસ પર ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ અને અંતરના આશીર્વાદ.

સુખદ અનુભવ

દિલ્હીની મેટ્રો ટ્રેનની જેમ જ અહીં સિંગાપોરમાં મેટ્રો ટ્રેન સર્વિસ ચાલે છે. અહીં એ MRT (Mass Rapid Transit) તરીકે ઓળખાય છે જે અહીંના જીવનની જીવાદોરી છે. મારા જેવા સિંગાપોરના ગરીબ અથવા તો મધ્યમ વર્ગના લોકો મોટા ભાગે આ MRT માં મુસાફરી કરતા હોય છે. અહીંની ટ્રેનો પણ હવે ઇન્ડિયાની ટ્રેનોની જેમ ભરચક થતી જાય છે અને peak hoursમાં city centreથી ટ્રેનો લગભગ એકદમ ભરેલી જતી હોય છે.

આજે ટાઉનો જન્મદિવસ હોવાથી અમે ટાઉને લઇને મંદિરે દર્શન કરવા માટે ગયા હતા. પાછી આવતી વખતે પ્લેટફોર્મ પર આવેલી ટ્રેનમાં ખૂબ જ ભીડ હતી. હવે બન્યું એમ કે ટાઉ અને વિભા બન્ને ભીડમાં પણ ટ્રેનમાં ઘૂસી ગયા પણ મારી જોડે રુહીની બાબાગાડી હોવાથી ના ચઢી શકાયું. આથી જ્યારે ટ્રેનનો દરવાજો બંધ થતો હતો ત્યારે મેં હાથના ઇશારાથી વિભાને સમજાવ્યું કે તમે આગળ જાઓ અને હું પછીની ટ્રેનમાં આવું છું. મને તો એમ જ હતું કે મારે હવે પછીની આવનારી ટ્રેનમાં જવું પડશે. પણ મારા આશ્ચર્ય વચ્ચે ટ્રેનનો દરવાજો ફરીથી ખૂલ્યો અને જ્યાં સુધી ટ્રેનમાં બાબાગાડી સાથે હું અંદર ના આવ્યો ત્યાં સુધી એટલે કે લગભગ 5-7 સેકન્ડ સુધી ટ્રેનનો દરવાજો ખૂલ્લો રહ્યો. મારા મનમાં અહો આશ્ચર્યમની લાગણી થઇ અને ગાડીના ડ્રાઇવરની આ કાળજી બદલ માન થઇ ગયું.

અહીંની ટ્રેનમાં મુસાફરી કરતી વખતે મેં ઘણી વખત નોંધ્યું છે કે ડ્રાઇવર જાણે દરેક ડબ્બાના દરવાજાને મોનિટર કરીને દરવાજા બંધ કરતો હોય એવું લાગે. મને લાગે છે કે ટ્રેનમાં ડ્રાઇવર પાસે કદાચ કોઇક મોનિટરીંગ સિસ્ટમ હશે જેનાથી ડ્રાઇવર દરવાજા અને પ્લેટફોર્મ પરના મુસાફરોને જોઇ શકે. હું કદાચ ખોટો પણ હોઉ પણ કાળજી મોટાભાગે ડ્રાઇવરો દ્વારા લેવાતી તો હોય જ છે. જો કે હાર્બર ફ્રન્ટ લાઇન પર ડ્રાઇવર વગર ટ્રેનો ચાલતી હોવાથી આવી કોઇ શક્યતા નથી અને એમાં કેટલીક વખત અકસ્માત પણ સર્જાયા છે. જે પણ હોય પણ આજનો આ અનુભવ મને યાદ રહેશે અને ડ્રાઇવરનો પણ દિલથી આભાર.

સત્યમ કે અસત્યમ

આજે ભારતની ચોથા નંબરની સૌથી મોટી આઇટી કમ્પની સત્યમ કોમ્પ્યુટરમાં ચાલી રહેલા આર્થિક કૌભાંડોનો પર્દાફાશ થયો. સત્યમના ચેરમેન બી. રાજુએ પોતાના બોર્ડ ઓફ ડિરેક્ટર્સને લખેલા રાજીનામામાં છેલ્લા 10 વર્ષથી કમ્પનીમાં ચાલી રહેલી આર્થિક ગેરરીતિઓનો એકરાર કર્યો અને કમ્પનીના ચેરમેન પદેથી રાજીનામું આપી દીધુ. કમ્પનીના બોર્ડ ઓફ ડિરેક્ટર્સને લખેલા પોતાના રાજીનામામાં રાજુએ 5000 કરોડ રૂપિયાથી પણ વધુની ગેરરીતિ કર્યાનો સ્વીકાર કર્યો છે અને જોવા જેવી વાત મને એ લાગે છે કે છેલ્લા 10 વર્ષથી આટલા મોટા પાયે ગોલમાલ ચાલતી હોવા છતા સેબી કે કોઇ રેગ્યુલેટરી ઓથોરીટી તો ઠીક પણ બોર્ડ ઓફ ડિરેક્ટરોને પણ આ વાતની જાણ નહોતી. સત્યમ દુનિયાના 66 દેશોમાં કામ કરે છે અને કુલ 53000 જેટલા કર્મચારીઓ સત્યમમાં કામ કરે છે. મને લાગે છે સત્યમ કમ્પની તરીકે આમ બરાબર છે. તેની પાસે ગ્રાહકો છે, કુશળ કર્મચારીઓ છે અને ધંધો પણ છે. પણ પ્રશ્ન એ છે કે હવે આગળ સત્યમ પર કોણ ભરોસો કરશે? આજની તારીખમાં સત્યમ માટે સૌથી ઉત્તમ રસ્તો છે કોઇ મોટી કમ્પની સાથે મર્જરનો. આ રસ્તો કમ્પની માટે, એના કર્મચારીઓ માટે અને કરોડો શેરઘારકો માટે સૌથી ઉત્તમ છે. ટેક મહીન્દ્રાનું નામ વચ્ચે આ સંદર્ભમાં આવ્યું હતું પણ જોઇએ હવે આગળ શું થાય છે.

સત્યમના આ ધડાકાએ શેરબજારમાં આજે 750 પોઇન્ટનો કડાકો બોલાવી દીધો.  દરેક ક્ષેત્રના શેરોમાં સામૂહિક વેચવાલીએ માર્કેટને સાવ ચગદી નાંખ્યું. આ આખા ગોટાળામાં ફરી એકવાર સાબિત થઇ ગયું કે સેબી એ રોકાણકારોના હિતોનું રક્ષણ કરવામાં અસમર્થ છે. આટલું મોટું કૌભાંડ ઓડિટરો, ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટો અને રેગ્યુલેટરોની અનદેખી સિવાય શક્ય ના બની શકે. હજી પણ માર્કેટમાં કેટલીય એવી કમ્પનીઓ છે કે જેનો ધંધો કોઇ ના હોવા છતાં ખાલી મોટા ચોપડા જ ચીતરતી હોય છે. મને સૌથી વધારે ડર અનિલ અંબાણી ગ્રુપની કમ્પનીઓનો લાગે છે. રિલાયન્સ પાવરમાં તો ધંધા વગર જ અનિલભાઇએ રોકાણકારોને એક વખત તો નવડાવી નાંખ્યા છે. RNRL બીજી એક એવી કમ્પની છે અનિલભાઇની કે જે મને ખૂબ risky લાગે છે. આ કમ્પનીનો શું ધંધો છે એ આજ સુધી હું નથી સમજી શક્યો. બન્ને ભાઇઓ વચ્ચે ગેસનો ઝઘડો ક્યારે પતશે અને શું પરિણામ આવશે એના ઉપર આ કમ્પનીનું ભાવિ અધ્ધરતાલ છે. આ તો સારું છે IPO market અત્યારે જોરમાં નથી નહીં તો હજી બીજી બે-ત્રણ કમ્પનીઓના ઇસ્યુ લઇને અનિલભાઇ લોકોને નવડાવી ગયા હોત. આજે સત્યમના શેરમાં લગભગ 75% જેટલો કડાકો બોલાઇ ગયો અને માર્કેટ બંધ થવાના સમયે 40 રૂપિયાની આસપાસ ભાવ થઇ ગયો હતો. લગભગ 27 કરોડ શેરોની વેચવાલી થઇ. જોઇએ હવે અમેરિકન માર્કેટમાં શું હાલ થાય છે સત્યમના. સત્યમ એક સમયે મારો ફેવરીટ ટ્રેડીંગ સ્ટોક હતો. સારુ છે અત્યારે મારી પાસે સત્યમના શેર નથી પડ્યા.

જોઇએ હવે સરકાર અને સેબી આ આખા પ્રકરણમાં આગળ શું કરે છે?

%d bloggers like this: