Back in SG
આજે ઢસડાતા પગે ફરીથી સિંગાપોર આવી ગયો. મસ્ત વેકેશન બાદ પાછા આવવાનો કંટાળો આવે એ સ્વાભાવિક છે પણ શું કરું પાપી પેટનો સવાલ છે. હજી મારી મરજી મુજબ વેકેશન ભોગવી શકું એટલી ઔકાત નથી.
ગઇકાલ રાત્રે ફ્લાઇટમાં લગભગ ઉજાગરો જ રહ્યો. થાકી ગયો અને હવે જલ્દી હા લા કરી જવાની છે. સિંગાપોર એરલાઇન્સની ઇન ફ્લાઇટ સર્વિસમાં કાલે બહુ લોચા હતા. 11:15ની ફ્લાઇટ ઉપડી 11:45 વાગ્યે (જો કે ફ્લાઇટ સવારે સમયસર સિંગાપોર પહોંચી હતી) અને ફ્લાઇટમાં મને ડિનર મળ્યું 2:30 વાગ્યે. શું ખાવાનો મૂડ રહે? ઇન ફ્લાઇટ એન્ટરટેઇન્મેન્ટમાં પણ ધાંધિયા જ હતા. જો કે "લવ આજ કલ" મૂવી થોડું જોયું ફરીથી. "આજ દિન…" ગીત મને કાલે સાંભળ્યા પછી બહુ ગમ્યું. ગીતના શબ્દો અર્થપૂર્ણ છે. રાહત ફત્તેહ અલીખાનના અવાજનો દિવસે દિવસે હું કાયલ થતો જઉં છું. મને નૂસરત ફત્તેહ અલીખાન કરતા પણ રાહત ફત્તેહ અલીખાનનો અવાજ વધૂ દમદાર અને મધુર લાગે છે.
લોકોના અભિપ્રાયો